Wesley is het probleem van Raffie
| Uitgegeven: | 3 april 2009 10:27 |
| Laatst gewijzigd: | 3 april 2009 10:31 |
AMSTERDAM - Een voetbalcarrière duurt meestal tussen de tien en vijftien jaar. Uitzonderingen daargelaten. Dat lijkt lang, maar vaak is-ie al voorbij voordat de speler er erg in heeft. De loopbaan moet ook een mooie opgaande lijn hebben.
Eerst een Nederlandse topclub, vervolgens naar een sterkere competitie - niet zo moeilijk - om uiteindelijk in de Europese top terecht te komen. In de selectie van het Nederlands elftal zitten meerdere voetballers die in de absolute top spelen. Maar dat is ook niet altijd rozengeur en manenschijn.
Ajax
Ze hadden er weer eentje in Amsterdam, een supertalent. Op 17-jarige leeftijd speelde Rafael van der Vaart routinier Richard Witschge uit het elftal. Hij speelde sober. Veel één keer raken en bovenal geen balverlies lijden. Hij deed het moeiteloos. Ongekend volwassen voor zo'n jonge speler.
Toen Zlatan Ibrahimovic naar Juventus vertrok zat Ajax met een probleem. Geen goeie opvolger in huis. Van der Vaart ging in de spits spelen.
En hoe! De kleine Heemskerker showde zijn ongekende mogelijkheden, scoorde schitterende goals en wierp zich op jeugdige leeftijd al op als de aanvoerder van het team. Op z'n 19de debuteerde hij in Oranje.
Het zag er allemaal zo mooi uit, maar er kwam een kink in de kabel in de persoon van Wesley Sneijder. Die was volgens de kenners nòg beter. En volgens de trainers ook, want Wesley kreeg de positie toebedeeld die Rafael ambieerde.
HSV
Van der Vaart had geen zin tweede viool te spelen bij Ajax. Zaakwaarnemer Sören Lerby kwam verrassend met HSV op de proppen en dat bleek een schot in de roos. In de Duitse havenstad was Rafael binnen de kortste keren weer het mannetje. Hij presteerde goed, maakte belangrijke goals en werd al snel aanvoerder. De ziel van het elftal werd hij genoemd. Hij groeide uit tot één van de absolute sterren in de Bundesliga.
Sinds zijn doorbraak bij Ajax staat Rafael van der Vaart genoteerd bij alle grote clubs in Europa. De stap naar zo'n club wil iedere zichzelf respecterende voetballer een keer maken.
Voor mijn onderwerp kwam de grootste club van allemaal: Real Madrid. Hij werd bij de 'Koninklijke' aanbevolen door trainer Bernd Schuster. Omdat oma en opa van moeders kant Spaans zijn was de keuze niet moeilijk. Hij ging voetballen in het land en bij de club van zijn dromen. Wesley Sneijder - daar is-ie weer - speelde er toen al een seizoen.
De toekomst
Op de voetballer Van der Vaart is weinig aan te merken. Prachtig linkerbeen, schitterende techniek en nooit te belazerd hard te werken. Als mens komt hij sympathiek over. Altijd bereid de media te woord te staan en altijd goedgehumeurd. De ideale schoonzoon. Waarbij aangetekend dient te worden dat Sylvie Meis de laatste jaren meer prijzen heeft gewonnen dan haar echtgenoot.
Rafael van der Vaart is bij Real Madrid het grootste slachtoffer van het vertrek van Schuster. Bij Oranje is hij het grootste slachtoffer van ons aanvallende talent. Bij beide elftallen zit hij inmiddels op de bank. Hij tracht daar begrip voor op te brengen, maar aan zijn gezicht is te zien dat hij ongelukkig is. Als voetballer welteverstaan. Daar brengt een groot kwartier of klein half uurtje invallen - voor Wesley Sneijder - ook geen verandering in.
Wat moet een speler nu doen? Wat kan-ie doen? Bij Madrid op de bank blijven zitten en zijn riante salaris opstrijken? Dat lost in ieder geval het probleem Oranje op, want op den duur zit een selectie er dan niet meer in. Vechten voor z'n plaats?
Kansloos zolang Juande Ramos trainer is. Misschien alleen bij veel blessures. Wachten op een nieuwe trainer? Áls die er al komt, haalt hij nieuwe spelers en dat is nooit in het voordeel van degenen die er zijn.
Vertrekken? Dat lijkt de meest logische keus. Maar waarheen? Rafael komt net iets tekort voor de absolute top. Dus, ga niet naar Barcelona, Manchester United of Juventus! Bij die clubs loopt ook minimaal één Wesley Sneijder rond.
| © NUsport/Nico Snijders |
- Wèèwéééjn
- De dood of de gladiolen
- Messi de grootste? Nee!
- Alles of niets voor ManU
- De prijzen worden verdeeld
- Ajax, meer rood dan wit
- Naar het buitenland
- Doodschoppen in het voetbal
- De familie Van Dijk
- Puyol moet Barcelona redden
- De klerelijer
- Onverwachte rivaal voor Bayern
- Wayne’s world
- 'Rafa' is de baas
- Mourinho en Van Gaal
- Kleurrijk spektakel in Angola
- Gezondheid voor Oranje
- Spanning terug in Premier League
- Goede wijn behoeft geen krans
- Het spoor bijster
- Messi en Valerón
- Romero en Waterreus
- Geen Primeur voor Wenger
- De play-offs
- Clarence in de lobby
- Een klassieker met ‘jongetjes’
- Controverse tussen twee steden
- Topscorer
- Complexen
- La commedia dell’arte
- Elia tegen Robben
- De oude man en het voetbal
- Vrouwen nog niet serieus te nemen
- Van Okudera tot Honda
- Barça – Real Madrid: 29 november!
- Geen perspectief voor tifosi
- Advocaat van de Duivel(s)
- De eerste Topper
- Hoeveel trainers halen de Kerst?
- De familie Verón
- Citizen Tévez
- Florentino Munsterman
- Das Ungeheuer & Psycho
- Vuvuzela en Rode Ster
- Verrassing!
- Carletto heeft de gave
- Cristiano Ronaldo en Ibrahimovic
- The class of '88
- Onze mannen in den vreemde
- De keerzijde van het succes
Maandag column
| Balgevoel | |
|
Maandag is voetbaldag bij NUsport. Columnist Menno Pot behandelt dan ook op de eerste werkdag van de week steevast hetzelfde onderwerp: Balgevoel. |