Hoofdstad tegen havenstad

Het al jaren onaantastbare Olympique Lyon begint scheurtjes te vertonen. Zeven seizoenen lang beheerst de club uit de culinaire hoofdstad de Ligue 1, maar sinds lange tijd bestaat er een reële kans dat de hegemonie wordt doorbroken.

In eerste instantie leek Girondins de Bordeaux de belangrijkste concurrent. Onder leiding van oud-international Laurent Blanc presteerde de club lange tijd goed, maar de klad is er een beetje ingekomen.

Belangrijkste gegadigden zijn momenteel Paris Saint Germain en Olympique Marseille. En die spelen dit weekeinde tegen elkaar.

L'OM
Marseille is de enige Franse club die de Champions League wist te winnen. Dat heeft de club aanzien gegeven. De helden van 1992 zijn nog steeds helden. Het mag opvallend genoemd worden dat l'OM nooit aan populariteit heeft ingeboet ondanks een groot omkoopschandaal.

Alleen eigenaar en voorzitter Bernard Tapie moest het veld ruimen, voor de rest bleef alles bij hetzelfde. Nou, alles. De club probeert krampachtig aansluiting te vinden bij de Franse top, maar vele trainerswisslingen hebben nog geen revenuen opgeleverd.

Ook dit seizoen doet l'OM aardig mee, maar steeds als de aansluiting tot stand lijkt te komen zakt de club weer weg. Grootste probleem is het maken van doelpunten. Bakari Koné, Mamadou Niang en Hatem Ben Arfa zijn clubtopscorer met slechts 6 goals. In de winterstop werden oudgediende Sylvain Wiltord en de Braziliaan Brandao aangetrokken om dit euvel te verhelpen, tot nu toe zonder succes.

PSG
De Parijzenaars zijn de verrassing van het seizoen. Ook dit jaar werd er weer met geld gesmeten, maar deze keer blijkt het geld goed besteed. Claude Makélélé (36) en Ludovic Giuly (32) zijn gearriveerde (ex-)internationals, maar de belangrijkste aankoop was Guillaume Hoarau.

De boomlage spits kwam over van Le Havre en stond voor de haast onmogelijke taak Pauleta op te volgen. Het pakte fantastisch uit. Hoarau (25) scoorde al vijftien competitietreffers en meestal waren dat ook belangrijke goals.

Het publiek in het Parc des Princes is verwend. David Ginola kwam er tot bloei, Ronaldinho maakte er zijn Europese debuut en George Weah maakte er naam. Het leverde de club slechts twee titels en een Europa Cup voor Bekerwinnaars op.

De goede positie op de ranglijst - PSG staat tweede op 1 puntje van Lyon - is mede toe te schrijven aan Paul Le Guen. De 44-jarige trainer werd drie maal landskampioen met Lyon en kwam bij PSG na een mislukt avontuur bij Glasgow Rangers. Vorig seizoen leidde hij PSG uit de degradatiezone en dit jaar geeft hij die prestatie een knap gevolg.

Oorlog
De wedstrijden tussen beide clubs zijn zeer beladen. Er zijn gewonden en zelfs doden gevallen. Het is meer dan een gewone voetbalwedstrijd: het is de hoofdstad tegen de, belangrijkste, havenstad; het is racistisch (PSG) tegen multiraciaal (l'OM), het is arrogantie tegen hard werken.

De meest enerverende confrontatie was die in het seizoen '88-'89. Beide clubs stonden met 70 punten bovenaan met nog één duel te gaan. In Parijs, tegen elkaar. Het leek op 0-0 af te stevenen, maar middenvelder Franck Sauzée maakte in de 89ste minuut de winnende goal voor l'OM en bracht zo de eerste van vijf opeenvolgende titels naar de havenstad. Waarvan de laatste wegens genoemd omkoopschandaal werd afgepakt.

Geen tussenweg
Het duel van zondag is niet beslissend, maar wel heel belangrijk. Met een gelijkspel schieten beide kemphanen niets op, daar zou alleen Lyon baat bij hebben. Marseille doet het uitstekend in uitwedstrijden voor de competitie, het verloor maar één keer.

PSG is thuis sterk, het won tien van de dertien duels. De Europa Cup-duels vielen tegen, maar zondag is van meer belang. Heel voetbalminnend Frankrijk zal aan de buis gekluisterd zijn en partij kiezen. Want je bent voor de één of de ander. Een tussenweg is er niet. Het enige dat Parijs en Marseille bindt zijn de A6 en de A7.