Honkbalcultuur en Spring Training

Niet alle Amerikaanse schrijvers hielden van honkbal. Neem F. Scott Fitzgerald, die in dit verband regelmatig wordt aangehaald: "Honkbal is een sport voor idioten, gespeeld door zwakzinnigen."

© ANP

Leuk citaat? Laten we het erop houden dat Fitzgerald weinig woorden vuil maakte aan een activiteit die hij minachtte.

Godzijdank gold dat niet voor Mark Twain. In de New York Times van afgelopen zondag stond een fraai artikel van Darryl Brock, die een boek schrijft over Twain en honkbal.

Wat blijkt? Twain was een fanatieke supporter van de Hartfort Dark Blues, in de jaren zeventig van de negentiende eeuw aartsrivalen van de Boston Red Stockings. Op 18 mei 1875 was Twain toeschouwer tijdens het gedenkwaardige duel tussen beide teams, allebei in dat seizoen nog ongeslagen. De Red Stockings wonnen, met 10-5.

Paraplu

Tot overmaat van ramp voor Twain werd zijn paraplu tijdens de wedstrijd gestolen. Enkele dagen later plaatste de auteur een advertentie in de krant: vijf dollars beloning voor degene die zijn plu in goede staat terugbezorgde. Twain voegde eraan toe dat hij niet was geïnteresseerd in aanhouding van de dief, maar 200 dollars over had voor diens lijk.

Vraag niet waarom, maar in de aanloop naar de start van de honkbalcompetitie (eerste week van april) lees ik graag over de rijke traditie van de oudste volkssport van Amerika.

Het ontroert me dat bijna 135 jaar geleden een Amerikaanse schrijver tijdens een bezoek aan een honkbalwedstrijd zijn team blijkbaar zo geconcentreerd volgde, dat hij niet in de gaten had dat zijn paraplu werd gestolen.

Escapisme

Deze uitstapjes naar het honkbalverleden zijn uiteraard een vorm van escapisme. De werkelijkheid, het hier en nu van de sport, is de laatste weken van maart hard, om niet te zeggen wreed.

Spring training, de traditionele voorbereiding op het seizoen, is in de fase beland waarin de definitieve selecties van de profteams worden gevormd. Anders gezegd: overtollige spelers worden geloodst.

Veteranen

Voor jonge talenten is dat geen ramp; hun tijd komt waarschijnlijk nog. Volgend jaar is er weer een honkballente. Maar bijna veertigers die hun biezen moeten pakken leven in het felrealistische besef dat dit wel eens hun laatste Spring Training kan zijn geweest.

Vorige week schreef ik over Kevin Millar, de 38-jarige speler die hoopt op een verbintenis met de Cubs. Millar staat niet alleen. Vrijwel alle profteams hebben spelers van zijn leeftijd in hun gelederen.

Veteranen die nog een keer willen schitteren. Die nog niet zo lang geleden een vaste waarde waren maar voor wie het vooruitzicht van 162 wedstrijden op het hoogste niveau ineens een groot geschenk is.

Overlevenden

Over veertien dagen weten we wie tot de overlevenden behoort en wie het loodje heeft gelegd. Tot het zo ver is lonkt de honkbalcultuur. Mark Twain en Hartfort Dark Blues.

En de vraag of de voormalige ster Darryl Strawberry in de remake van de film Bad Lieutenant die nu in de Nederlandse bioscoop draait net zo’n interessante rol speelt als in het origineel. Daarover een volgende keer meer.