Vicks vechtmachines

"Ik heb veel meegemaakt, meer dan een individu waarschijnlijk kan verwerken of dragen." Aldus Michael Vick, quarterback (QB) in dienst van de Philidelphia Eagles, nadat hij deze maand door zijn teamgenoten unaniem was gekroond tot winnaar van de Ed Block Courage Award.

© ANP

Ed Block was ooit trainer van de Colts, een voormalige footballvereniging uit Baltimore.

Daarnaast profileerde hij zich op het destijds nog onontgonnen terrein van de liefdadigheid. Naast zijn trainerschap zette hij zich in voor verwaarloosde kinderen.

De stichting die naar hem is genoemd lauwert jaarlijks een footballspeler. Charitas en moed zijn de twee kernwoorden bij de onderscheiding.

Een speler die ervoor in aanmerking komt moet zich verdienstelijk hebben gemaakt voor de gemeenschap of zich na een zware blessure hebben teruggeknokt in de basis. Alle 32 clubs kiezen zelf een kandidaat, via een stemming door de voltallige selectie.

Hondengevechten

De keuze van Michael Vick was opmerkelijk en controversieel. Hij keerde dit najaar terug op de footballvelden, nadat hij anderhalf jaar in de gevangenis had doorgebracht wegens dierenmishandeling en illegale gokpraktijken.

Vick wedde op hondengevechten, die ook bij wet zijn verboden. Hij had zelf een kennel waarin hij pitbulls op gruwelijke wijze tot vechtmachines omvormde, onder meer door andere honden aan hen op te offeren. Vanwege deze activiteiten werd hij door de NFL, de Amerikaanse footballbond, voor onbepaalde tijd geschorst.

Deze zomer kwam Vick op vrije voeten. De NFL hief zijn schorsing op. De Philadelphia Eagles gaven hem een contract (twee jaar, waaronder een jaar voorwaardelijk) voor een relatief laag salaris van een miljoen dollar. Ter vergelijking: vóór zijn schorsing had hij bij de Atlanta Falcons een tienjarig contract ter waarde van 130 miljoen dollar.

Protest

Niet iedereen in Philadelphia was ervan overtuigd dat Vick een tweede kans verdiende. Organisaties voor dierenrechten protesteerden. Enkele fans verscheurden hun seizoenkaarten. Vick ging door het stof, door tijdens optredens op scholen en in buurtcentra spijt te betuigen van zijn verleden.

Verreweg de meeste fans sloten hem in de armen. Vick was voor zijn schorsing een van de beste QB’s in de NFL; wellicht kon hij de Eagles aan een kampioenschap helpen.

Dat was enkele maanden geleden. Inmiddels staan de Eagles aan kop in hun divisie. Vick heeft een bijdrage aan de goede prestaties geleverd: een touchdown en een pass die tot een touchdown leidde. Minstens zo belangrijk is zijn gedrag.

Hij heeft zich een voorbeeldig speler getoond; zijn inzet is groot, zijn bescheidenheid komt oprecht over. We hebben hier, kortom, waarschijnlijk te maken met een gelouterd mens. Zijn teamgenoten hebben hem daarvoor nu beloond. Met de Ed Block Courage Award.

Bovenmenselijk

Verdiend? Daarover waren de meningen opnieuw verdeeld. Organisaties voor dierenrechten reageerden verontwaardigd, maar dat was voorspelbaar. Sommige sportcolumnisten waren evenmin enthousiast. Zij wonden zich vooral op over zijn opmerkingen nadat hij de onderscheiding had gekregen.

Vick zei daarbij niet alleen dat hij bovenmenselijk veel had doorstaan. Hij voegde eraan toe dat 95 procent van de bevolking zou zijn gezakt voor het examen waarvoor hij zojuist was geslaagd: een comeback. "Je moet sterk in je schoenen staan, in jezelf geloven, optimistisch blijven."

Enkele journalisten ergerden zich aan de onthechte toon van Vick’s commentaar. Het klonk alsof hij niet over zichzelf sprak, maar over een teamgenoot. Een teamgenoot bovendien die een buitengewoon knappe prestatie had geleverd: van de gevangenis terug naar de top van zijn sport, in een paar maanden tijd.

Moraalridders

Was het niet passender geweest, aldus deze journalisten, als Vick zijn uitverkiezing zonder commentaar in ontvangst had genomen? En wat bezielde zijn teamgenoten om deze voormalige dierenbeul überhaupt te onderscheiden?

De meeste fans zijn het daar overigens niet mee eens. Zij gunnen Vick zijn onderscheiding en (vooral) de Eagles hun eerste plaats. Over de pers zijn ze minder te spreken: zure bleekneuzen die hun pen dwangmatig in azijn dopen. Moraalridders, zonder enig recht van spreken. Boodschap: wie denken zij wel niet dat zij zijn?