De sweetheart van de US Open

Clijsters (26) kon al niet meer stuk bij het Amerikaanse publiek nadat zij in 2005 in New York haar enige grand slamtitel in de wacht sleepte met krachttennis dat kon wedijveren met dat van de impopulaire zussen Williams.

© Novum Nieuws

Nu, na twee jaar afwezigheid, wordt ze omarmd als working mom en comeback kid. Een tennismoeder die nog steeds de sterren van de hemel slaat maar haar overwinningen kan relativeren. Na afloop van iedere partij wacht dochter Jada immers in de kindercrèche.

Toen Clijsters dat zei, na van haar overwinning op Venus Williams, zag je bij wijze van spreken van kust tot kust het instemmend geknik in de huiskamers van Amerika. Eindelijk een topsporter die op nationale televisie, voor miljoenen kijkers, durfde te zeggen dat haar werk ook buiten de baan nooit ophoudt.

Love

Met haar Amerikaanse echtgenoot Brian Lynch en Jada in de kinderwagen gaat Clijsters tussen de partijen door naar de dierentuin of naar Central Park. ‘Een prachtig verhaal,’ aldus Roger Federer, zelf net vader van een tweeling.

Federer erkende ‘geschokt’ te zijn geweest toen Clijsters twee jaar geleden aankondigde met tennis te stoppen. Inmiddels weet hij beter: Kim nam de juiste beslissing door haar kinderwens de voorkeur te geven boven een nieuwe grand slam overwinning.

Een inspirerend voorbeeld: kind gebaard, anderhalf jaar slapeloze nachten en tennisloze dagen met Jada, en nu weer helemaal terug, for the love of the game. Dankzij de Belgische weet Federer nu zeker dat ouderschap en topsport met elkaar te verenigen zijn.

Oudin

En toch, Melanie Oudin (17) is populairder. De tennisdwerg uit Marietta, Georgia, heeft vier boomlange Russinnen op rij verslagen. Dat tikt aan, in een land waar de bevolking de voormalige tegenstander uit de Koude Oorlog maar half vertrouwt.

Voor de gemiddelde Amerikaanse tennisfan zijn de Russinnen bovendien ijskonijnen met een onuitsprekelijke naam en een dodelijk gebrek aan charisma. Tennissen om er rijk van te worden mag, maar houd in elk geval de schijn op dat je je vermaakt op de baan. Waarom zou je anders naar het tennisstadion gaan?

Believe

Nee, dan Melanie! Ze is een en al karakter, een furie met een paardenstaart. Ze begint iedere partij als underdog, verliest de eerste set om het spannend te houden, en slaat vervolgens toe door zich in de tegenstandsters vast te bijten. Ze knokt, heeft een sporthart, draagt tennisschoenen met het woord believe in de zool gedrukt.

Een idee van haar vriend, en een talisman waarvan de Amerikaanse televisie maar geen genoeg krijgt. Haar vriend is bij haar partijen aanwezig, maar blijft voorlopig anoniem. Dat geldt nadrukkelijk niet voor haar ouders, John en Leslie, een hoogblond duo dat een sieraad is voor iedere buitenwijk in Amerika.

Fear

Het contrast met de vader en moeder van Venus en Serena, die ieder toernooi weer hun individuele freakshow opvoeren, kan niet groter zijn. Goed gecast is ook de trainer van Melanie, de mysterieuze Brian de Villiers, met een Afrikaanse achtergrond, maar niet die van de sloppenwijken.

De tweelingszus van Melanie, Katherine, kan ook heel goed tennissen. Ze is niet jaloers op het succes van haar zus, maar wil kinderarts worden. Dat gaat haar natuurlijk lukken, maar eerst mocht zee en gastcolumn schrijven in The New York Times.

Een ding weet ik zeker, liet ze weten: Melanie kent geen angst. Tenniscommentator Joe McEnroe beaamde dat: she knows no fear. Klein maar dapper. Een Amerikaans tennissprookje. Als dat maar goed afloopt.