Het verkeersongeluk van Phelps

Een verkeersongeluk is pas nieuws als er een ster bij is betrokken. Aldus het lokale televisiestation WJZ in Baltimore op zijn website nadat op 13 augustus de SUV van zwemmer Michael Phelps in het centrum van Baltimore op een kruising was aangereden door een automobilist.

De bestuurder van die auto reed door rood licht. Phelps trof geen blaam. Hij raakte lichtgewond, aan zijn voet, maar kon een week later al weer zwemmen. Zijn auto was beschadigd, maar niet total loss.

Geen nieuws dus, of alleen voor Baltimore en omstreken? Dat is te snel geoordeeld, zoals columnist George Vecsey van de New York Times terecht schrijft.

Eerst de feiten. Het klopt weliswaar dat Phelps het ongeluk niet veroorzaakte. Maar de agent die proces verbaal opmaakte constateerde vervolgens dat de zwemmer geen geldig rijbewijs bij zich had.

Een biertje

Hij bleek bovendien te hebben gedronken. Een biertje, niet meer. Althans, als we hem op zijn woord mogen geloven. De agent deed dat in elk geval wel; nadat Phelps hem vertelde dat hij vijf kwartier voor het ongeluk een pilsje had genuttigd vond hij het niet nodig een blaastest af te nemen.

In zijn column stelt Vecsey het verwende gedrag aan de kaak van enkele Amerikaanse topsporters die zich recent hebben misdragen of zijn opgepakt wegens crimineel gedrag. Ze gingen er van uit dat de regels niet voor hen golden of de wet niet op hen van toepassing was.

Eerdere aanhouding

Phelps past in dit rijtje omdat hij opnieuw met drank op achter het stuur zat. Een biertje mag dan wettelijk zijn toegestaan, hij had eerder zelf verklaard nooit meer een druppel te zullen drinken als hij nog moest rijden. Die verklaring volgde op een eerdere aanhouding wegens rijden onder invloed.

Phelps kwam nu met de schrik vrij. Geen agent had hem op zijn woord - één biertje - geloofd als hij geen lokale sportheld was geweest. Ieder ander had moeten blazen, ook als hij of zij het verkeersongeluk niet had veroorzaakt.

Affaire

Stel dat hij na een blaastest alsnog tegen de lamp was gelopen. Dan was het verkeersongeluk omgebogen in een affaire. Met voorspelbare gevolgen.

Phelps’ avontuur met een hasjpijp eerder dit jaar was weer opgerakeld, zijn karakter was onderwerp geworden van een nationale discussie, sponsors hadden zich teruggetrokken, de zwembond had hem opnieuw geschorst – en nu langer dan drie maanden zwemverbod die hij kreeg na het roken van de hasjpijp.

Heeft een topsporter dan geen recht op een eigen leven, op privacy? Natuurlijk wel, maar Phelps had beter moeten weten. Na het rijden onder invloed en het roken van de hasjpijp – beide strafbaar in Amerika - weet hij dat hij met argusogen wordt gevolgd. Niet alleen door journalisten, maar ook door bondsbestuurders, zijn trainer en misschien zelfs zijn moeder.

Volgende misstap

Phelps is door het oog van de naald gekropen, ook als het bij één pilsje bleef. Dat klinkt beter dan een andere conclusie: het wachten is op zijn volgende misstap, met mogelijk grote gevolgen voor zijn loopbaan.