Het gezicht van de Yankees

AMSTERDAM - Het nieuwe gezicht van de New York Yankees heet Nick Swisher. Hij speelt achtste in de slagorde, heeft een gemiddelde van .242 en 20 homeruns geslagen. Het slaggemiddelde kan er net mee door, de homeruns zijn indrukwekkend.

© ANP

Dat geldt ook voor het tatoeage op zijn borst met de initialen van zijn in 2005 overleden grootmoeder Betty Lorraine Swisher, aan wie hij tevens zijn website (nickswisher.net) heeft opgedragen.

Niet zijn vriendin, de actrice Joanna Garcia, is zijn grote liefde, maar Betty Lorraine. Zij voedde hem op nadat zijn ouders scheidden. Een honkballer die zo van zijn oma houdt is de real deal.

Prikkie

Swisher werd vorig jaar november voor een prikkie overgenomen van de White Sox uit Chicago. De Yankees betalen zijn salaris tot en met 2011: 21 miljoen dollar.

Dat bedrag werd overigens niet door de Yankees bepaald, en ook niet door de White Sox. In 2006 sloot Swisher een vijfjarig contract voor 26,75 miljoen dollar met zijn toenmalige club, de Oakland Athletics. Volgens de honkbalregels moeten zijn nieuwe clubs dat contract nakomen.

Deze week was Swisher met de Yankees even terug in Oakland, voor een serie competitiewedstrijden. Hij is er nog altijd populair, werd toegejuicht door de supporters van de thuisclub. Maar zijn roem reikt verder. Onder honkbalkenners is hij bekend vanwege zijn rol in het boek Moneyball (2003) van Michael Lewis, een spannend en origineel sportboek.

Uitzondering

In Moneyball gaat Lewis op zoek naar de bron van het sportieve succes van de Athletics, een club zonder veel geld die er desondanks regelmatig in slaagt (of beter: slaagde, want nu presteren de Athletics ondermaats) de playoffs te halen.

Die bron blijkt het computerprogramma van de club te zijn; niet de scouts maar de computer bepaalt bij de Athletics welke spelers worden aangeschaft. Uitzondering op deze regel is Swisher, de enige speler die zowel in smaak valt bij de scouts als de computer.

Wat de scouts in Swisher zien is niet moeilijk te raden: hij ruikt naar honkbal, heeft de juiste uitstraling, een naam die is geknipt voor een sportfilm. En hij slaat regelmatig een bal de tribunes in.

Ironie

Dat Swisher nu bij de New York Yankees speelt is ironisch. De Yankees hebben al jaren dezelfde reputatie als Real Madrid sinds deze zomer. Ze kopen kampioensteams. Dat lukt gelukkig lang niet altijd, maar ze proberen het ieder jaar opnieuw.

Dit jaar hebben ze een gelukkige hand gehad met de aanschaf van spelers. Werpers C.C. Sabathia (14 overwinningen, 7 nederlagen) en A.J. Burnett (10 overwinningen, 6 nederlagen) en slagmannen Mark Teixeira (30 homeruns) en Nick Swisher zorgen voor stabiliteit in de pitching rotation en de slagorde.

Van deze spelers is Swisher de grootste verrassing. Aan het begin van het seizoen had hij geen basisplaats. Nu is hij een vast onderdeel van de slagorde.

Kwakkeljaren

Na een aantal kwakkeljaren zijn de Yankees hard op weg hun plaats aan de top van het Amerikaanse honkbal te heroveren. Natuurlijk, het seizoen is nog lang - ongeveer anderhalve maand bij de verschijning van deze column - maar de Yankees zijn de lijstaanvoerders van hun divisie, de American League East.

Na vier overwinningen op rij op hun aartsrivalen, de Boston Red Sox, hebben ze een voorsprong genomen die nog net niet definitief mag worden genoemd. Mede dankzij Swisher.