Amerikaans tennis na Roddick

Het Amerikaanse tennis maakt niet bepaald een bloeiperiode door, maar als het aan John McEnroe ligt komt daar binnenkort verandering in. De voormalige toptennisser wil in zijn woonplaats New York een tenniscentrum opzetten voor de grootste talenten van stad en ommelanden. Een 'ongelooflijk idee', vindt hij zelf.

Daarin heeft hij ongetwijfeld gelijk. Het probleem is de verwezenlijking ervan. Tussen droom en daad van een centrum voor jeugdige toptennissers in New York staat onder meer de reputatie van de bedenker.

McEnroe is een visionair. Hij is een kundige en geestige commentator. Hij is actief in het seniorencircuit, waar hij zijn nog altijd brandende ambitie en karakteristieke woedeaanvallen kan botvieren op tegenstanders en scheidsrechters.

Organisatietalent
Maar het runnen van een tennisschool vergt organisatietalent, wilskracht en uithoudingsvermogen. Niet bepaald kwaliteiten waarin hij uitblinkt.

Zijn jongere broer, Patrick McEnroe, een oud-subtopper die zelf actief is in het Amerikaanse jeugdtennis, legde de vinger op de gevoelige plek. Leuk dat John zijn naam wil lenen aan een tenniscentrum, maar kan hij het opbrengen om daar dagelijks van acht uur 's ochtends tot acht uur 's avonds aanwezig te zijn?

Kans
John antwoordde gevat. Als ik faal in mijn opzet, zei hij, zou dat de tennisbond tussen de tien en vijftien miljoen dollars kosten. Diezelfde bond heeft de afgelopen twee decennia tientallen, zo niet honderden miljoenen dollars verkwist aan onzalige projecten. Waarom zou ik dan geen kans krijgen?

De 50-jarige McEnroe meent dat hij inmiddels de juiste leeftijd heeft om eraan te beginnen. Vertaling: geen last meer van structurele onrust. Wilde, inmiddels grijze manen geschoren. Emoties onder controle. Niet meer obsessief met zichzelf bezig.

Bedroevende resultaten
Wie weet komt het initiatief van McEnroe net op tijd. De resultaten van de Amerikaanse topspelers op Roland Garros waren dit jaar bedroevend.

James Blake vloog er in de eerste ronde uit tegen de Argentijn Leonardo Mayer. Andy Roddick verloor in de achtste finales van de Fransman Gaël Monfils. Blake heeft in Parijs nog nooit een vuist kunnen maken, maar de nederlaag van Roddick kwam hard aan.

Kansloos
Voor het eerst in zijn carrière had hij de eerste week van het toernooi overleefd. Monfils, zijn tegenstander, was bovendien herstellende van een knieblessure. Maandagavond laat ging het Amerikaanse servicekanon desondanks kansloos ten onder tegen de acrobatische Fransman.

Dieptepunt waren de bezwaren van Roddick dat hij moest spelen bij invallende duisternis. Het protest werd afgewezen. Monfils veegde hem van de baan.

Drastische maatregelen
De kans dat Blake of Roddick ooit nog een klassiek toernooi wint lijkt verkeken. Tijd voor drastische maatregelen. John McEnroe verdient een kans. Zijn speurtocht naar nieuw talent in New York is bovendien avontuurlijk.

Als het meer is dan een bevlieging, kan hij opnieuw geschiedenis schrijven. Als ontdekker van een dominante Amerikaanse tennisser, de opvolger van Pete Sampras. Met een flinke scheut van het charisma van de oude meester McEnroe zelf, graag.