De stem van de Phillies is dood

De doodkist stond in Citizens Bank Park, bij het thuishonk in het stadion van de Philadelphia Phillies. Duizenden fans liepen afgelopen zaterdag het veld op via de ingang achter het derde honk, om persoonlijk afscheid te nemen van de man die gold als de stem van de Phillies.

Plaatselijke honkbalheld Mike Schmidt en oud-burgemeester Ed Rendell hielden afscheidsredes. In ingezonden brieven naar de Philadelphia Enquirer schreven mannen en vrouwen dat ze hadden gehuild toen ze hoorden dat hij was overleden.

Het mooiste gebaar kwam van Shane Victorino. De op Hawaï geboren speler van de Phillies wees vorige week nadat hij een homerun had geslagen met zijn vinger naar de perstribune. Naar de plek waar Harry Kalas had gezeten, als hij nog had geleefd.

In het harnas
Kalas was bijna veertig jaar de honkbalverslaggever van de Phillies. Vorige week maandag stierf hij op 73-jarige leeftijd. In het harnas. Hij had de opstelling van de Phillies opgeschreven, was naar zijn plek op de perstribune gelopen.

Even later viel hij van zijn stoel. Hartaanval. Hij klaagde al enige tijd over kortademigheid. Maar hij vond dit kleine gebrek geen bezwaar bij de uitoefening van zijn beroep, zijn roeping: play by play verslaggever van honkbalwedstrijden.

Stem
Ik kende Kalas niet persoonlijk, maar met zijn stem verkeerde ik al jaren op intieme voet. In Ocean City, badplaats in New Jersey waar bewoners van Philadelphia en omstreken vanouds verpozen, was hij in de zomer niet van het strand te slaan. In de weekends, wanneer de Phillies middagwedstrijden spelen, verdreef hij de landerige hitte met zijn wedstrijdverslagen.

Zijn stem was van zonnebrandolie. Zalvend, off beat, doorrookt. Gemaakt voor transistorradio's. Een doorleefde bariton die vanaf de eerste inning een duet aanging met de branding. Als je niet van de Phillies hield, en ook als je wél van de Phillies hield, kon je er voortreffelijk bij in slaap vallen. Een honkbalwedstrijd duurt lang; als je wakker werd was Kalas er nog, of weer.

Partijdig
De taak van een honkbalverslaggever in Amerika verschilt van die in Nederland. De laatste wordt geacht onpartijdig te zijn, de eerste is per definitie een supporter van de club die hij ruim 160 wedstrijden per seizoen volgt, en door wie hij wordt betaald.

Het lijkt een eenvoudige opdracht, maar is dat niet. Zo werd de langdurige verslaggever van de Orioles in Baltimore niet lang geleden ontslagen omdat hij te kritisch zou zijn. Dat mocht niet, maar luisteraars zijn evenmin gediend van doorslaande clubliefde, vooral niet als de resultaten tegenvallen.

Loftuitingen
Daarin schuilde de kracht van Kalas. Hij sprak met kennis van zaken, liet graag stiltes vallen, hoefde zich niet om de zin uit te putten in loftuitingen op het spel van de Phillies.

De intonatie van zijn stem zei genoeg. Alleen al de manier waarop hij het woord Phills - koosnaam voor Phillies - uitsprak: sober, met een nauwelijks waarneembare ondertoon van vreugde. Zijn club.

De branding in Ocean City krijgt deze zomer geen tegenspel. Zonder Kalas zijn de Phillies een andere club.