Lex Immers is geen antisemiet

Moet ik nog over ADO, Lex Immers en de jodenjacht schrijven? Ja, vind ik. Omdat er vorige week heel veel over is gezegd en geschreven.

© ANP

Ik heb het allemaal gevolgd. In trainingskamp met het Nederlands elftal zijn er loze uurtjes en die dwingen tot lezen, luisteren en nadenken. Ik ben namelijk ADO-supporter. Vanaf mijn negende jaar.

Inmiddels ben ik 63 en koester ik mijn Haagse verleden nog altijd. En zit ik in het heden geregeld op de tribune van het nieuwe stadion, zoals ik als jongetje op de lange zijde van het Zuiderpark stond en later zat op de tochtige hoofdtribune.

Gescheld

Maar wedstrijden als ADO-Ajax mijd ik al lang. Ik heb geen zin in gescheld, in haat en nijd en springende mensen om me heen die dat doen omdat ze roepen geen Jood te zijn. Ik ben vorige week naar HBS-Alphense Boys, mijn tweede liefde geweest, en had een rustig plekje in de zon.

Zo blijf ik ook weg bij Feyenoord-Ajax, of andersom, of bij een bekerfinale waarbij de kans op verbaal geweld aanwezig is. Ik doe het mezelf en mijn grote en kleine kinderen niet aan. Ik ga lekker naar ADO-Vitesse, zoals ik naar Utrecht-Roda ben geweest. Dat doe ik dus al jaren.

Ik heb meermalen , bijvoorbeeld in columns in VI, geschreven dat ik het voetbal kan haten vanwege dat eeuwig getolereerde verbale geweld, maar ook dat mijn passie telkens overwint. Slap, maar waar. Ik vind het spel te mooi om het te boycotten, dus kies ik mijn duelletjes uit.

Misdadig

En vlucht ik af en toe naar het buitenland, waar ik de supportersspreekkoren niet direct kan verstaan. Al talloze malen heb ik verklaard dat ik vind dat supporters, die in de fout gaan, pas kunnen worden aangepakt als bestuursleden wel niveau hebben; dikwijls heb ik betoogd dat bestuursleden bang zijn om in te grijpen, omdat zij zowat letterlijk vrezen voor hun leven; vaak heb ik geoordeeld dat naar mijn idee wedstrijden gestaakt mogen of moeten worden als er weer misdadig mondeling hooliganisme wordt gepleegd.

En even zo vaak veroordeelde ik ophitsende teksten van cynische trainers. Telkens werd mij moralisme verweten. Maar mijn standpunt is nooit veranderd. Ik ken Lex Immers. Dat is geen antisemiet. Dat is een supporter. Jaren achtereen opgevoed door oudere clubmensen die een bloedhekel hadden aan Amsterdamse branie en succes, omdat het in Den Haag niet goed ging.

Zelden daden

En zo ook hebben andere supportersgroepen in Nederland zichzelf overgoten met (quasi)haat, die nooit in de kiem is gesmoord. Af en toe mooie woorden, zelden echte daden. Daarom is het goed dat het weer eens erg spaak liep.

In Den Haag, maar het had ook elders gekund. Iedereen schudde iedereen wakker. En schreeuwt om maatregelen. Ik wacht weer eens gelaten af.