Ola olé

Vraag Ola John naar Collins John en zijn gezicht betrekt. Zijn hoofd en oogleden gaan neerwaarts. Zijn tong valt stil. "…"

© ProShots

Gek wordt hij ervan. Al sinds de negentienjarige aanvaller op zijn elfde in de jeugd van FC Twente terechtkwam, vragen mensen hem naar zijn oudste broer die op zijn achttiende van de club uit Enschede naar Fulham vertrok.

Na een paar goede jaren in Londen belandde Collins op een zijspoor dat hem langs Leicester City, Watford, NEC, KSV Roeselare, Chicago Fire en Qäbälä PFK leidde.

Intussen zwollen verhalen aan over onverantwoord gokgedrag, overdadige uitgaven en grote schulden van het voormalige toptalent. Nu zit hij, 26 jaar jong, zonder club.

Vaderrol

Toch is Collins voor Ola nog altijd zijn grote voorbeeld. Wie de achtergronden kent, begrijpt waarom. Collins nam binnen het gezin John de vaderrol op zich nadat zijn vader op 27-jarige leeftijd als soldaat werd doodgeschoten in de Liberiaanse burgeroorlog en moeder Esther met haar drie zoontjes naar Nederland vluchtte om daar een nieuw bestaan op te bouwen.

Collins heeft in Liberia onvoorstelbaar veel ellende gezien en meegemaakt. Hij zag familieleden in zijn eigen huis worden vermoord en brak als klein jongetje zijn been bij een inval van rebellen, waardoor zijn ene been sneller groeide dan zijn andere. Toch worstelde hij zich omhoog en schopte hij het tot profvoetballer en tweevoudig Nederlands international.

Oorlog

Ola kent de Liberiaanse oorlog alleen van de verhalen van zijn moeder en oudste broer, al hebben ze het bijna nooit over vroeger. De linksbuiten van FC Twente was nog geen twee toen hij op de arm van zijn moeder per boot Liberia ontvluchtte. Hij draagt veel minder mentale ballast met zich mee dan Collins.

Parallellen trekken tussen de twee broers is daardoor volkomen ongepast. Anders dan bijvoorbeeld Erwin en Ronald Koeman, Ronald en Frank de Boer of Siem en Luuk de Jong hebben Collins en Ola John een totaal verschillende jeugd gekend.

Wapengekletter

Collins groeide op tussen wapengekletter, de 6,5 jaar jongere Ola in de geborgenheid van de Twentse provincie. Kun je het de oudste van de twee kwalijk nemen dat hij niet goed met roem en geld kan omgaan, na alles wat hij in zijn jongste jeugd heeft gezien en meegemaakt? Als je het mij vraagt: nee. Je kunt een kind wel uit de oorlog halen, maar de oorlog niet uit een kind.

Laat niemand voortaan nog aan Ola vragen of hij bang is om in dezelfde valkuilen als zijn broer te stappen. Collins heeft verkeerde keuzes gemaakt in zijn leven, soit.

Maar moeten we Ola daarop aanspreken? Hij hoeft zijn broer toch niet te verdedigen? Waarom zou hij ook? Als ze hem interviewen, kunnen ze hem toch gewoon vragen naar zíjn leven? Mag hij ook nog dingen privé en binnen de familie houden alsjeblieft?

Tukkers accent

Hij is Ola John, een lieve jongen met een eigen identiteit en een eigen verhaal. Iemand die met zijn beste vrienden in een tukkers accent praat, ontstellend veel van zijn moeder houdt, gelukkig is met zijn vriendin die hij al zes jaar kent, vaak naar tekenfilms kijkt en zijn flatje in Enschede graag spic en span houdt.

En bovenal: een enorm voetbaltalent. Er zijn dit seizoen maar weinig eredivisiespelers die zo stormachtig doorbraken als hij. Ola is in enkele maanden tijd uitgegroeid tot dé revelatie van topclub FC Twente.

"Ola olé", zingen ze nu massaal in De Grolsch Veste. De geboren Liberiaan is met vijf assists en drie goals een van de meeste effectieve buitenspelers van de eredivisie.

Sinds kort is hij ook basiskracht bij Jong Oranje, terwijl hij qua leeftijd nog voor Oranje onder negentien mag uitkomen. Alle trainers met wie hij werkte, voorspellen hem een grote toekomst in een grote buitenlandse competitie.

En dus kan Collins John trots op ’m zijn, als een vader op zijn kind.