Surfsprookje met Nederlands tintje

AMSTERDAM - De Canadese golfsurfer met Nederlandse wortels Peter Devries (26) heeft zaterdag de O’Neill Cold Water Classic Canada gewonnen op het strand van Tofino, Vancouver Island.

© Nils Elzenga

Devries, die via een wildcard in het hoofdtoernooi was beland, versloeg in de finale de Australiër Jay Thompson en mocht 20 duizend dollar mee naar huis nemen.

Ruim 2000 toeschouwers waren gisteren getuige van een waar Canadees surfsprookje.

Lokale surfer Peter Devries had al drie jaar geen wedstrijden meer gesurft tot hij deze week in Tofino het water indook voor de eerste professionele internationale surfcompetitie die ooit in Canada werd georganiseerd.

Jetlags

Devries: “Ik houd eigenlijk helemaal niet van wedstrijden. Het vele gereis, de jetlags en de competitieve sfeer – dat is niets voor mij. Drie jaar geleden ben ik ermee gestopt. Maar deze wedstrijd wordt praktisch in mijn achtertuin gesurft. Als ‘s werelds beste surfers voor deze wedstrijd helemaal naar Tofino reizen, doe ik natuurlijk wel mee.”

Als underdog had Devries niets te verliezen. De Canadees, wiens Nederlandse vader in de jaren zestig naar Canada emigreerde, surfte overtuigend en maakte vooral indruk met zijn risicovolle hoge sprongen en 360’s.

Zorgen

“Ik surf op mijn best als ik me geen zorgen hoef te maken over punten of over wat mijn tegenstanders doen,” zei Devries daarover na zijn winst in de tweede ronde. Nadat hij de derde en vierde ronde ook overleefde begon de Canadees te dromen van de overwinning.

“Maar ik heb er nooit serieus rekening mee gehouden dat ik zou winnen,” zei de winnaar gisteren na afloop van de finale. De Britse surfer en O’Neill-icoon Sam Lamiroy dacht daar anders over.

Al voordat Devries de kwartfinales bereikte voorspelde Lamiroy dat de lokale surfer wel eens voor een stunt zou kunnen gaan zorgen. Lamiroy: “Voor de competitie hier begon zijn we een paar keer samen gaan surfen. Ik had nog nooit eerder van hem gehoord en was verrast over hoe radicaal hij de golven afreed.”

Foto: Nils Elzenga | Devries wordt het strand opgedragen na zijn zege.

Hysterie

Op de finaledag beukten ruim twee meter hoge golven op de zandbanken van Tofino. Nadat Devries in de kwartfinale de hooggeplaatste en in topvorm verkerende Ier Glenn Hall had verslagen kreeg het luidruchtige publiek steeds meer vertouwen in de kansen van hun lokale surfer.

De hysterie op het strand werd nog groter toen een uur later in de halve finale een andere hoog aangeschreven surfer, de Amerikaan Cory Lopez, het onderspit moest delven tegen Devries. De spanning steeg, maar ook in de finale bleek Devries niet van zijn stuk te brengen. “Ik voelde geen druk. Ik wilde gewoon goed surfen.” Dat lukte.

Al gauw nam Devries de leiding met twee prachtig gesurfte golven die de jury beoordeelde met een 7 en een 9 op de schaal van 10. De Australiër Jay Thompson kon daar in de lastige condities slechts een 4 en een 5 tegenover zetten. Na het eindsignaal van de 30 minuten durende finale barstte het feest op Chesterman’s Beach los.

Sprookje

Devries’ vrienden namen de winnaar op hun schouders, drukten hem champagne en een Canadese vlag in zijn handen en droegen hem van de zee naar het podium voor de prijsuitreiking. Devries: “Ik kan het niet geloven, het voelt onwerkelijk. Om al die pro’s in je dorp te ontvangen en nog te winnen ook, dit is waanzinnig!”

Wedstrijddirecteur Matt Wilson van de Association of Surfing Professionals (ASP) kon zich niet herinneren ooit zo’n onwaarschijnlijke ontknoping te hebben meegemaakt. “Dit is als in een sprookje. Devries domineerde de competitie vanaf de eerste ronde tot aan de finale. Hij is zonder twijfel de verdiende winnaar.”