Een weekend zonder Ajax

Om beurten verdedigen Feyenoorder Jurryt van de Vooren en Ajacied Menno Pot de eer van hun club in de columntwist ‘De Klassieker’. Jurryt is de enige Nederlander die ooit afstudeerde op Feyenoord. Menno schreef de eerste Nederlandse roman (Vak 127) met fanatieke Ajax-supporters in de hoofdrol.

Beste Jurryt,

Terwijl Ajax gisteren tegen AZ voetbalde, wandelde ik door de zonovergoten Gelderse Vallei. Even weg uit Amsterdam, weg van Ajax, weg van het murw gebeukte, moedeloze Ajax-gevoel.

Je leest het goed: ik heb welbewust een thuisduel van Ajax overgeslagen. Mezelf een weekendje 'vrij' gegeven. Ik kan me niet herinneren dat ik dat, in mijn zestien jaren als seizoenkaarthouder, eerder gedaan heb.

Toen ik mijn besluit kenbaar maakte aan vrienden en kennissen, waren de reacties vaak verbaasd. Ging ik de topper tegen AZ overslaan? Zo'n belangrijke wedstrijd in de strijd om de tweede plaats?

Geen lor
Maar dat was het hem nou juist: voor mij vóelde Ajax - AZ helemaal niet als een belangrijke wedstrijd. De tweede plek (die recht geeft op het spelen van Champions League-voorronden) interesseert me werkelijk geen lor, en het valt me op dat wel meer Ajax-supporters daar zo over denken. Om eerlijk te zijn interesseert Ajax-1 me op dit moment sowieso weinig. Het zal allemaal wel. Voor mij zit het seizoen erop en ik zal proberen uit te leggen waarom ik dat zo voel.

Het heeft, oppervlakkig gezien, te maken met het feit dat Ajax wéér geen rol van betekenis heeft gespeeld in de strijd om de landstitel, terwijl ik dat wel eis van mijn club, die de hoogste begroting én de beste jeugdopleiding van Nederland heeft, maar om de een of andere reden niet het beste elftal.

Ajax heeft een groter budget dan AZ en Twente samen. Wanneer zo'n club in de eerste week van februari al kansloos is voor de titel, is dat een absoluut schandaal, hoe dapper onze directeur Rik van den Boog ook probeert om de 'cultuur van het móeten' wat te temperen ("Wij móeten niks; we wíllen graag").

Smijten
En toch gaat het me ook weer níet om de landstitel. Als het me om die schaal als zodanig was gegaan, had had ik mijn seizoenkaart al in februari weg kunnen smijten. Nee, het gaat me erom dat ik mijn club wil zien presteren op een niveau dat min of meer in overeenstemming is met de mogelijkheden ten opzichte van andere Nederlandse clubs.

Ik wil, anders gezegd, het gevoel hebben dat mijn club eruit haalt wat erin zit. Dat dat 'presteren naar de mogelijkheden' bij Ajax neerkomt op 'altijd om de landstitel strijden en hem vaker winnen dan andere Nederlandse clubs', is in feite een toevalligheid.

Ik zou heel goed een tevreden Heracles-supporter kunnen zijn, als dat toevallig mijn cluppie was geweest. Als Heraclied win je nooit iets en slechts één Eredivisie-club (Volendam) heeft een kleiner budget, maar ik zou prima naar mijn wedstrijdjes kunnen gaan kijken en trots op mijn cluppie zijn, omdat Heracles het gewoon hartstikke goed doet, en hartstikke leuk voetbalt, gezien de mogelijkheden.

Under-achiever
Dat ik zo baal van Ajax heeft te maken met het feit dat Ajax een under-achiever is, zoals de Engelsen dat noemen: we presteren al jaren consequent ónder onze mogelijkheden. En zelfs als we 'gewoon' winnen van een club waarvan we in redelijkheid hóren te winnen, heb je vrijwel nooit het idee dat het totaal bij Ajax (qua teamspel) groter was dan de som der delen.

Om die reden knapte er iets na de 6-2 schrobbering bij PSV, vorig weekend. Eíndelijk waren er (in de weken daarvoor) enkele echt goede wedstrijden gespeeld. Eindelijk begon het, onder leiding van Aissati, ergens op te lijken.

Verlof
Wie zich dan opeens weer zó laat mollen, uitgerekend door de tegenstander die ons jaren op rij te slim af was, maar nu eindelijk eens een kutjaar heeft… Ik vond het onthutsend en besloot mezelf een weekendje verlof te geven.

Ik wil helemaal geen Champions League-voorronden in juli, ik wíl helemaal niet in een groep met Chelsea of Bayern München, ik wíl niet dat we weer een pleefiguur slaan tegen een FC Kopenhagen of Slavia Praag.

Ik wil het allemaal niet meer, totdat we weer eens 'gewoon' landskampioen van Nederland worden, op een wijze die blijk geeft van een zeker gezag. Een zekere allure. Een bepaalde klasse die je doet denken: andere Nederlandse clubs doen hun best, maar Ajax… da's toch net effe wat anders.

Ik zie het ook komend seizoen niet gebeuren.

Mazzel!

Menno