Nou ja... ijspret

Afgelopen zondag ben ik naar Thialf geweest; de verouderde ijstempel dus. Ik wilde graag naar schaatsen kijken, ik wilde contact houden met de sport en ik verheugde me op een serie mooie ritten. Een goed gereden 1000 meter is immers een parel in de schaatssport.

© ANP

Laat ik direct zeggen dat het zondagse werkstukje van Kjeld Nuis er eentje van behoorlijke schoonheid was, terwijl de kilometer van Christine Nesbitt ook ruim aan de hoge eisen voldeed. Maar daarnaast? Was er verder nog iets om echt van te genieten?

Ik bedoel dit: de wedstrijden begonnen om een uur in de middag. Om precies vijf voor zes kon ik mijn plekje verlaten. Dat was bijna vijf uur zitten.

Ik heb het uitgerekend: in deze middag gebeurde er gedurende iets minder dan twee uur iets op het ijs; voor de rest keek ik naar Zamboni's en opdrogend ijs.

Vooral dat laatste is uitermate boeiend...

Saai, saai en saaier

Hoe komt de organisatie van de Essent ISU World Cup er in hemelsnaam bij de trouwe, kloeke, lieve toeschouwers die WEL naar Heerenveen wensten te komen op deze enigszins kille zondag, zo'n programma voor te zetten?

Wie bedenkt dat? Wie voert dat zo uit? Het was saai, saai en saaier. Er was helemaal geen barst aan en je was compleet stapelgek als je deze hele rit uitzat. Urenlang werd je genegeerd door organisatoren die hiervoor een diep rode kaart dienen te krijgen.

Excuses aanbieden aan het publiek? Ben je gek…

Mentaal koud

Het was op zondag een aanfluiting voor de georganiseerde schaatssport en de grote, gapende open plekken op de vele tribunes waren een mooi antwoord van het schaatspubliek. Toch waren er duizenden die WEL een kaartje hadden gekocht.

Die mensen keken naar niets, werden soms wakker gehouden door een Brabants dweilorkest dat de zaken leuk serieus opnam, moest het voortdurende getoeter van de altijd maar licht lesgevende speakers aanhoren en men kreeg het vooral mentaal koud.

Hoe kan je nou bedragen van 20, 30 en 55 euro vragen aan mensen om naar niets te komen kijken?

Stel je gaat met je familie. Vier mensen, auto- of treinkosten (er werd omgeroepen dat de NS deze zondag geen zin had op het speciale schaatsbaanstationnetje te stoppen, de treinreiziger moest maar bussen of een taxi nemen naar Heerenveen CS), een kopje koffie, een broodje, een flesje, een warmmaker of zoethouder...

Je bent tweehonderd euro kwijt en je ziet tweemaal de 1000 meter (tweemaal 25 minuten wedstrijd), de ploegenachtervolging (tweemaal 20 minuten wedstrijd) en de ploegsprint (tweemaal 15 minuten wedstrijd). Tel uit je winst.

Kindertaal

Je kijkt uren lang naar niets, je wordt niet vermaakt anders dan wat losse, vaak summiere en nauwelijks te verstane gesprekjes met deelnemers of deelneemsters (en niet te vergeten de onvermijdelijke bondscoach Wopke de Vegt).

En de onzichtbare speakers behandelen je als een kind ("Moedigt U ze aan, ze rijden alleen, dat is moeilijk genoeg") of erger ("We mogen de voetbaluitslagen niet geven, maar 'we' staan voor").

Waarom mogen ze daar de voetbaluitslagen niet geven? Van wie niet? Van de schaatsbazen? Kom nou toch... Feyenoord-PSV 2-0 was de ernstigste vorm van publieksvermaak geweest die middag.

Korter is beter

Maar neen, het gaat hier om regels en regeltjes en traditie. Toen na onnoemlijk lang wachten eindelijk de ploegenachtervolging kon beginnen en de eerste ploeg al rillend klaar stond, werd omgeroepen "ze moeten nog twee minuten wachten van de hoofdscheidsrechter".

Dat niet meteen de hal afgebroken werd door de nog aanwezige toeschouwers was me een raadsel. Uit woede dus, uit teleurstelling, uit...

Bijna vijf uur zitten en bijna niets zien, kom daar eens om in de moderne sportwereld. Elders worden sportwedstrijden 'opgeleukt', hetgeen ook wel ernstig is, maar er wordt tenminste gepoogd het publiek iets te bieden.

Korter is beter, heet het toch te zijn. Kijk naar het zwemmen. Daar lukt het.

Ben je gek, die huidige schaatsbazen die denken dat ze alles mogen, smeren het dunste programma ooit over vijf uur uit. Je moet maar durven.

Extra kil

En dan ook steeds maar roepen dat je voor de volgende evenementen in Thialf nog kaarten kunt kopen. Publiek is niet gek, men herkent meteen het gebrek aan klasse en dus komen er lege tribunes en aanbiedingen voor nog te rijden races. Die hele Essent ISU World Cup moet drastisch op de schop.

En denk nou niet dat zo'n teamsprint de oplossing is. Het was dat er twee Canadese ploegen gemaakt konden worden, anders had het helemaal niets voorgesteld, want voor de gemengde Italiaans Kazachstaanse ploeg kreeg men de handen bepaald niet op elkaar.

Tradities zijn soms om mee te breken. De ooit ronkend gezellige Thialf middagen hebben zichzelf overleefd en zijn ingehaald. Ze zijn, helaas, helaas, niet meer om aan te zien. En dat ook nog in een (weer zeg ik helaas) ouderwetse, bijna gammele schaatstempel waar het nu extra kil was.

En dan te weten dat het schaatspubliek dit seizoen nog zeker drie maal naar de tempel kan komen. Voor weer enerverende wedstrijden.

Ja, U las het goed, een kaartje aan de lange zijde kost je 55 euro...