Combi-zombie

Het supporter-onvriendelijke fenomeen combiregeling ligt eindelijk eens onder vuur van een heus auditteam. Beter laat dan nooit.

Het Auditteam Voetbal en Veiligheid onderzocht het bezoeken van uitwedstrijden in het Nederlandse betaalde voetbal: 2900 supporters werden ondervraagd over hun ervaringen. Ook werden 36 wedstrijden bestudeerd waarvoor de zogeheten combiregeling gold voor supporters van de bezoekende club.

Opvallende conclusie in het onderzoeksrapport, dat ik ontdekte via het onvolprezen In De Hekken: in 23 van de 36 gevallen was het de onderzoekers onduidelijk waarom die vrijheidsbeperkende combiregeling eigenlijk was opgelegd.

Ik kan niet zeggen dat die bevinding me verbaast.

Zelf bezocht ik dertien, veertien jaar lang (ruwweg tussen 1993 en 2007) vrijwel alle Nederlandse uitduels van mijn favoriete voetbalvereniging Ajax. In de loop der jaren nam het aantal verplichte combi’s explosief toe. Stond je in Waalwijk of Roosendaal door het hek met een supporter van de tegenpartij te praten: “Combi? Waarom?” - “Tja, ik weet het ook niet.”

Hoe veel combireizen ik in totaal maakte? Meer dan honderd, in elk geval.

Gemeente

Voor wie niet zo thuis is in het supporterswezen: de combiregeling kan worden opgelegd door de gemeente waar de wedstrijd gespeeld wordt en houdt in dat je met je seizoenkaart (of clubkaart) een toegangskaart voor het uitvak koopt, gekoppeld aan een verplichte vorm van vervoer naar de wedstrijd.

Meestal gaat het om buscombi’s. Je stapt op het aangegeven opstappunt in de bus, wisselt aan boord je combikaart om voor een wedstrijdkaart, de bussen rijden in colonne naar de speelstad en parkeren pal voor het bezoekersvak. Je wordt rechtstreeks het bezoekersvak binnengesluisd en na afloop weer je bus in, voor de terugreis.

Ouwe lul

Dat ik rond 2007 stopte met het bezoeken van uitwedstrijden had verschillende redenen: ik voelde me in de gemiddelde combibus steeds vaker een ouwe lul, ik had Nieuwe Liefde gevonden en vond het op zondagochtend ook wel eens fijn om uit te slapen, ik had het rondje langs de uitvakken van de eredivisie onderhand een keer of dertien gemaakt en de grappen wel zo’n beetje gehoord - kortom: de dingen, zoals ze gaan.

Maar ook die vervloekte combiregeling was een reden om te kappen. In mijn laatste jaren als eredivisiereiziger was het aantal duels waarvoor géén combiregeling werd opgelegd op de vingers van een ernstig verminkte hand te tellen.

Steeds vaker was de vertrektijd vanaf de Arena 9.00 uur of zoiets achterlijks, waarop de bussen - aangekomen bij de speelstad van die dag - achter een motoragent aan rondjes over de ringweg moesten tuffen om zo veel mogelijk tijd te doden. Zelfs Utrecht-uit (anderhalf uur voetbal en twee halfuurtjes rijden, netto) kostte je zo je hele zondag.

Fooi

Frustrerend, vooral omdat de spaarzame ongeregeldheden steevast werden veroorzaakt door groepen supporters die ‘buiten de combi om’ reisden, vaak zonder kaartje. De supporters ín de combibussen hadden netjes hun ‘voorrangsrecht’ bij elkaar gespaard door veel uitwedstrijden te bezoeken: vriendelijke combi-zombies, die op de terugweg altijd een mooie fooi voor de buschauffeur deponeerden in een rondgaande pet.

Dat we in het stadion in een met glasplaten, hekken en netten gebarricadeerde apenkooi werden gezet, namen we voor lief. Het heeft iets knus, zo’n uitvak: allemaal bekende koppen, een gedeeld gevoel van onvoorwaardelijkheid, praatje met de stewards van de thuisclub, beetje flirten met het meisje van het koffieloket. Als ik het zo beschrijf, krijg ik er spontaan weer zin in.

Het gaat te ver om te stellen dat de combiregeling mij uit de uitvakken van de eredivisie verdreef, want ik denk dat ik sowieso wel een tandje zou hebben teruggeschakeld, maar het heeft in elk geval niet geholpen.

Mug

Het rapport van het auditteam bevestigt wat ik al lang wist en duizenden supporters van andere clubs met mij: de combiregeling schiet met een kanon op een mug - en dan ook nog vrij stelselmatig op de verkéérde mug, die bij nader inzien een vriendelijke vlieg blijkt te zijn, even verderop rustig smikkelend van een geurige drol (want zo mocht je de gemiddelde uitwedstrijd van Ajax de laatste jaren best omschrijven).

Afschaffen die nonsens, al maakt het voor mij persoonlijk geen verschil meer.