‘Ik denk aan AC Milan dat Marco van Basten overal mee naartoe nam met zijn vastgeschroefde enkel.’ Vorige week las ik dit zinnetje van zwembondscoach Jacco Verhaeren over de rol van Inge de Bruijn bij de zwemsters in het blad NUsport.

Bijna tegelijkertijd floepte er een berichtje op mijn telefoon binnen. ‘Castelen weer onder het mes’. ‘Ik zou niet weten waar ik de kracht vandaan moet halen om weer terug te knokken,’ liet de Nederlandse HSV-speler optekenen op de clubwebsite. ‘Hoeveel pech kun je hebben?’

Ik denk vaak aan Castelen. Tijdens het WK nog, en dan vooral op de momenten dat Eljero Elia weer eens goed inviel. Dat had net zo goed zijn clubgenoot Castelen kunnen zijn. Die klotenknie staat zijn opmars al 2,5 jaar in de weg.

Wonderdokter

In de zomer van 2007 was het leven nog goed, was híj de rising star op de Oranjevleugel. Basisspeler bij HSV bovendien. Toen begon ineens het kraakbeen te irriteren. Hij ondernam een wekelijkse vliegreis naar de wonderdokter van Bayern, maar de klachten bleven. “Ik zie het als mijn opdracht van God. Ik moet en zal terugkeren,” zei hij desondanks monter door de telefoon.

Hij heeft al te veel meegemaakt in zijn leven. Moeder en zus kwamen om bij de vliegtuigramp op Zanderij. Vader overleed ook. Gelukkig had hij nog heel wat zussen en broers over als houvast. Via ADO Den Haag en Feyenoord kwam hij bij Oranje. Op het laatste nippertje viel hij af voor het WK 2006 in Duitsland.

Slapende reus

Maar Castelen liet zich niet kisten. Een jaar later had hij een mooie transfer naar de slapende reus van de Bundesliga te pakken. Die zou hij wel eens even wakker schudden en daarna op naar het EK en het WK. In plaats daarvan bracht hij meer uren door in revalidatiecentra dan een doorsnee voetbalselectie bij elkaar. Een jaar geleden stuurde hij na weer een terugslag een sms. ‘Ja het is rot, maar je kent me, ik geef niet op.’

Een week geleden had ik hem eindelijk weer eens aan de lijn met goed nieuws. Berichten dat HSV van hem af zou willen, deerden hem niet. “Ik voetbal weer man!” Maar hij was vooral opgetogen dat zijn maatje Nicky Hofs een cluppie had in Cyprus. “Dat gun ik hem zo.”

De voorbije week kwam er geen teken van leven. Alleen die quote op internet. Van Basten gunde je het niet, Castelen al helemaal niet.

Door: NUsport/Bart Vlietstra