Jasper Boks

Gezocht: US Open-winnares

Uitgegeven:	26 augustus 2010 09:12
Laatst gewijzigd:	25 november 2010 15:34

Wie de US Open bij de vrouwen wint? Al sla je me dood. Serena Williams is op het strand in glas gaan staan, moest geopereerd en de nummer één van de wereld mist het laatste Grand Slam-toernooi van het jaar. Titelverdedigster Kim Clijsters heeft last van haar heup.

Die andere herintreder, Justine Henin, heeft last van haar elleboog en speelt in 2010 niet meer. Venus Williams heeft pijn aan haar knie en moet misschien op het laatste moment ook verstek laten gaan in New York.

Dinara Safina probeert een fysieke en mentale inzinking te boven te komen. Svetlana Koeznetsova is na het winnen van haar tweede Grand Slam-titel, in Parijs vorig jaar, weer de weg kwijt. Gebeurde haar ook na het winnen van haar eerste grote titel.

Problemen

Ana Ivanovic is een mentaal wrak. Elena Dementieva: blessure en vormcrisis. Jelena Jankovic krijgt de bibbers als het er echt om gaat. Maria Sjarapova kruipt langzaam naar haar niveau van voor haar slepende schouderblessure toe, maar is er nog niet. Caroline Wozniacki heeft moeite om de laatste stap te maken: het winnen van een Grand Slam-titel.

Blessures, vormcrisissen en mentale problemen. Het is het vrouwentennis van dit moment in een notendop.

Kansloos

In veel andere sporten zie je het niveau steeds beter worden. De schaatssters van tien jaar geleden zijn kansloos met die van nu. De zwemsters, wielrensters en atleten van vandaag? Hetzelfde verhaal. In het tennis lijkt dat niet te gelden. Tenminste: bij de vrouwen.

Serena en Venus Williams dicteren nog steeds, maar het spel dat zij spelen is niet beter dan tien jaar geleden. Het is nog altijd: een winner of een misslag.

Fysiek waren ze rond 2000 ook een stuk beter. Vandaag trainen ze amper en ze spelen zelden toernooien. Hun levens bestaan uit meer dan tennis. Er moet ook geacteerd en kleding ontworpen worden.

Anarchie

Het kan dit jaar zomaar gebeuren dat Francesca Schiavone een Grand Slam-titel wint op Roland Garros. Voorheen kon de vlag uit als ze de kwartfinale of vierde ronde bij een Grand Slam-toernooi haalde. Op haar dertigste gaat ze ineens door het leven als Grand Slam-kampioene.

In de finale vond ze de 26-jarige Australische Samantha Stosur tegenover zich, ook al een debutante op dat podium. En op Wimbledon wist de 26-jarige Vera Zvonareva de finale te halen, waar ze jarenlang een leger andere Russische vrouwen voor zich wist.

Er is geen touw meer aan vast te knopen. Het is complete anarchie in het vrouwentennis. Er is niemand die opstaat en zich de leider toont waar het vrouwentennis zo naar snakt.

Power

Speelsters met een knappe backhand of met tactische vondsten zijn een zeldzaamheid nu alles draait om power. Dus is het niet zo vreemd dat speelsters als Clijsters na drie jaar zonder tennis en moeder te zijn geworden gewoon bij haar eerste Grand Slam-toernooi na haar comeback de titel pakt.

Iets waarin Henin na twee jaar zonder tennis ook bijna in slaagde bij de Australian Open. Waarschijnlijk komt Steffi Graf, inmiddels twaalf jaar gestopt met tennis, 41 jaar en moeder van twee kinderen, ook een heel eind als ze besluit het toch maar weer te gaan proberen.

Toch een prognose? Laten we eens gokken op Li Na en Shahar Peer. Een Chinese en een Israëlische in de finale van de US Open. Vandaag de dag is alles mogelijk in het vrouwentennis.

Reageer: Deel dit artikel via:

Volgende artikel Vorige artikel

Mail/tip de redactie	Foto bij dit bericht? Stuur hem op!
Zoek nieuws over dit onderwerp	Afdrukken
Stel je vraag over dit onderwerp

Jasper Boks

Algemeen verslaggever en chef van het magazine NUsport. 'Als je niks kunt, kun je altijd nog sportjournalist worden', werd hem ooit verteld. Dat kwam goed uit. Volgt tennissers, olympiërs en wat er zoal nog meer rondloopt met een sportverleden. Heeft een voorliefde voor verhalen met moeilijke, maar spraakmakende sporters als Ivanisevic, Safin en Tyson. Is trots op zijn Texelse roots. Ondergaat grappen over schapen en zijn achtergrond als eilander op de redactie gelaten.

Rogier van 't Hek

Hoofdredacteur van NUsport. Sportliefhebber, geboren met een hockeystick in de hand. Is nog altijd boos op zijn vader omdat die hem als vijfjarige in 1978 vlak voor de WK-finale naar bed stuurde. Daar heeft zelfs de wereldtitel die hij als bankzitter met de Oranjehockeyers veroverde, niets aan kunnen veranderen. Mooiste tribuneherinnering: het afscheidsduel van Van Hanegem, het duel waarin Cruijff De Kuip stil speelde. Op de voet gevolgd door de gouden plak van Timmertje in Turijn. Actief op Twitter.

Remco Regterschot

Volgde voor Nieuwe Revu, Sportweek en NUsport achtereenvolgens Ajax (CL-winst 1995, landstitels 1995, 1996), Feyenoord (titel 1999, UEFA Cup 2002), PSV (titels 2003, 2005, 2006, 2007), AZ (titel 2009) en FC Twente (titel 2010). Sinds 2008 volgt hij ook het schaatsen. Persoonlijke hoogtepunten: 2,5 seizoenen Zwolsche Boys (type Youri Mulder), 2 goals namens Feyenoordpers tegen Newcastle en een compliment van Hiddink: 'Heb wel eens een mindere trap gezien'. Actief op Twitter.

Bart Vlietstra

Voetbalverslaggever van NUsport. Volgt Ajax en Oranje. Heeft een voorliefde voor verhalen over ongrijpbare paradijsvogels als Luis Suarez, Paul Gascoigne, Royston Drenthe en Leonardo. Kan hen ook verdienstelijk imiteren. Speelt alleen nog in de zaal. Valt af en toe in bij het 'sterrenteam' van Hugo Borst en Sander de Kramer en deed eenmalig mee bij de Hollywood All Stars van acteur/oud-schopper Vinnie Jones. Loopt het liefst hooghoudend over de redactie. Actief op Twitter.

Nando Boers
	Volgt hoofdzakelijk schaatsen en wielrennen voor NUsport. Vindt tóch Parijs-Roubaix de mooiste klassieker. Schreef verschillende sportboeken. Was ooit ook hoofdredacteur van Formule 1 RaceReport en zag de laatste vier Grands Prix van Zandvoort als jongetje, zittend in de duinen. Debuteerde in 1997 op de sportredactie van het Haarlems Dagblad. Actief op Twitter.

Daan Dekker

Het liefst zou hij door de hoofdredactie van NUsport naar Barcelona worden gestuurd om de wonderploeg van Pep Guardiola een jaar te volgen. Of twee jaar. Met PSV toont hij zich echter tevreden. Zijn voetbalcarrière begon ooit veelbelovend op het veld bij Bunnik 73, maar eindigde met een 10-0 nederlaag in de zaal. Zijn vriendenteam werd per direct opgeheven. Onlangs had hij een pijnlijke flashback tijdens PSV-Feyenoord.

Daan Smink

Volgt voor de site van NUsport meerdere sporten, maar met name voetbal. Heeft gemerkt dat je ook fan van een speler kunt worden zonder hem zelf te hebben meegemaakt. Zodra de tijdmachine uitgevonden is, gaat hij bij álle wedstrijden van Garrincha kijken. Bezoekt voor NUsport veel eredivisieduels en probeert dat wanhopig te combineren met spelen in zijn eigen elftal. Want zelf voetballen blijft het allermooiste op aarde. Actief op Twitter.

Edwin Struis

Voetbalverslaggever van NUsport. Schopte het zelf tot het hoogste jeugdteam van HFC Haarlem, probeert nu te leven zonder zijn geliefde Roodblauwe Leeuwen. Is voor NUsport vaak van huis en toont daarbij een lichte voorkeur voor derby's. Bezocht al burenruzies in Glasgow, Edinburgh, Madrid, Istanboel, Hamburg, Moskou, Manchester, Milaan en Krakau en kijkt uit naar de dag dat hij bij River Plate - Boca zit. Is groot liefhebber van Laurel & Hardy. Actief op Twitter.

Rypke Bakker
	Benjamin van de redactie. Dacht ooit aan een carrière als voetbalprof, maar kwam vooralsnog niet verder dan een basisplaats bij Voorschoten´97 6. Schreef op zijn negende een schoolschrift vol over het Nederlands Elftal. Zag Krajicek Wimbledon winnen en raakte verknocht aan tennis. Studeerde politicologie en journalistiek in Leiden. Is nu algemeen verslaggever van NUsport. Actief op Twitter.

Sander van Hal

Feyenoord-watcher van NUsport. Stuurt zijn auto vanuit standplaats Amersfoort ook geregeld richting andere eredivisieclubs en Jong Oranje. Graaft graag in de zielenroerselen en herinneringen van spelers. Zelf linkspoot met klassiek verhaal. Droomde van een bestaan als prof, bleek bij lange na niet goed genoeg en besloot daarom maar journalist te worden. Bazuint nu overal rond dat zoon Lars alles in zich heeft om wél uit te groeien tot een topspits.