Vlekkeloos WK, niet? Er vielen geen doden voor zover ik weet, er was een winnaar, de matrixborden van de Nederlandse bondscoach deden het; niemand is nog gepakt op doping en zo’n beetje iedereen is goed thuis gekomen. 

© ANP

Door Nando Boers

Nou, wat wil een mens nog meer? Aanstaande zaterdag de Ronde van Lombardije. Prima. Niets aan doen, alles zo laten, het gaat uitstekend.

Not.

Als je de tijd kunt vinden, lees alsjeblieft het boek The Secret Race van voormalig wielrenner Tyler Hamilton. Alles en iedereen in de wielersport kon de regels aan de laars lappen. Iedereen. Je lacht je kapot als je ogen over de zinnen scheren, je slaat met open bek de bladzijden om en je grijpt naar je hoofd.

Noem mij naïef, maar hoe is het mogelijk dat wij dat toch allemaal niet hebben gezien? Halverwege TSR besefte ik: dit is de koers zoals wij die nooit zagen. Wat wij in de Lance-jaren op tv hebben gezien is iets totaal anders. De koers - de race - was daarna, de race om de beste medische producten in je lichaam te krijgen. Die etappes van A naar B waren maar een klein deel van de werkelijkheid/waarheid.

Verbazing

Toen las ik afgelopen weekeinde de commentaren van Pat McQuaid, de voorzitter van de internationale wielrenunie. Dat had op mij hetzelfde effect als TSR. Open mond van verbazing. Eerst al de woorden van McQuaids voorganger Hein Verbruggen die alle blaam voor alles wat er is gebeurd wild van zich afsloeg (zie het schitterende interview op de site van Cyclingnews) en dan de persconferentie van McQuaid.

Inderdaad jongens, doe alsof je er allemaal niets aan kon doen. Blaam? Kun je dat eten?

Zeg gewoon dat je je nergens voor schaamt, dat je nergens je verontschuldigingen voor hoeft aan te bieden. Waarom zou je ook? Wat zou het helpen? Feitelijk niets toch? De zon blijft echt wel opkomen en renners blijven koersen. Zo gaat dat nu toch eenmaal, niet? Zo ging het, zo gaat het en zo zal het altijd blijven gaan. Niet zeiken, rije.

Wij? Schuld aan de cultuur die er in het wielrennen heerst? Ben je gek. Dat wij een irritante journalist aanklagen die heeft geschreven over onze manier van handelen in het verleden? Waarom niet? We leven toch in een vrije wereld? Als wij dat willen, dan doen we dat. En zeg nou zelf, hij is toch irritant, die Paul Kimmage?

Als mij zou overkomen waarmee Kimmage te dealen heeft, zou ik me op een zeker moment toch een kriek lachen. Wel ja, klaag mij aan, en laat het andere zitten joh. Een betere illustratie dat je niet weet waarmee je bezig bent is er niet. Schiet de boodschapper neer. En laat de schurken in de stad de dienst uitmaken terwijl jij zo hard bezig bent met jezelf.

Kul

En zo’n waarheidscommissie? Amnestie geven aan renners die de waarheid vertellen in ruil voor vrijheid omdat de wielerbond afziet van mogelijke strafvervolging? Nee, dat is bij nader inzien toch niet zo’n goed idee.

Allereerst zijn alle feiten van de zaak-Armstrong niet openbaar (ooit zo’n kul argument gehoord?) en het protocol van het mondiale antidopingagentschap (WADA) voorziet daarin niet. Dus laten we het maar beter zitten (euh, ja, dit argument is nog dommer).

Laat dat verleden nou toch eens met rust jongens. Hé, kom op, vertil je er niet aan. Het gaat toch goed? Die matrixborden van jullie deden het toch? En hoeveel mensen zijn er niet naar Limburg gekomen om fietsen te kijken? Hartverwarmend niet?