Grote man, krimpende sport

De schaatsofficials presteerden het in Boedapest wederom: medailles uitreiken aan de verkeerde schaatsers.

© ANP

Vorig jaar op het EK gebeurde het ook (Ireen Wüst heeft nog steeds de juiste niet ontvangen) en in Calgary werd na het WK tot twee keer toe het verkeerde cd’tje in de lader geschoven voor de winnaar.

In elk geval niet het Russische volkslied voor Ivan Skobrev. Goed, tot zover het bestuurlijke gepruts.

Nu de sport. Daar was bij de mannen op het EK allround niet zoveel mee mis, als je het mij vraagt. Ja, ja, de ellenlange ritten op de tien kilometer blijven een pijn in het achterste van de schaatssport, maar de comeback van Sven Kramer was toch bijzonder genoeg.

Pure sport

Jammer dat er op de tribunes steeds minder volk zit en dat de kijkcijfers wat teruglopen (zorgelijk lijkt me), maar we hadden het over de pure sport.

Niet over de paniek die kan ontstaan als er over een paar jaar helemaal geen publiek op de tribune zit omdat de internationale schaatsbond een toernooi op een totaal andere baan heeft gepland dan ze naar buiten toe heeft gecommuniceerd.

Afijn. Sven, de jongen. Hij leverde een indrukwekkende prestatie door na anderhalf jaar inactiviteit aan de top terug te keren. Je kunt zeggen: die tegenstanders prutsten wat af, maar daarmee zouden we toch zeker Jan Blokhuijsen behoorlijk tekort doen.

Beiden waren wel een klasse apart, dat is waar, maar dat Kramer drie afstanden wist te winnen, was indrukwekkend. Zeker de zege op de 1500 meter was groots, vooral door de manier waarop hij inspeelde op de weersomstandigheden.

De rechte stukken op de 1500 meter met beide handen op de rug schaatsen ("boerenslimheid", grapte hij na afloop) heb ik nog niet vaak gezien, in het echt. Het ging met Kramer na afloop over gevoelens, emoties, revanche en verwachtingen.

Apotheose

Natuurlijk, het WK in Moskou zal volgende maand ook wel een prooi worden voor hem, maar op de WK afstanden heeft Kramer te maken met Jorrit Bergsma, de snelste man op de 10 kilometer dit seizoen. Ik kan niet wachten op die confrontatie over twee maanden in Heerenveen. De apotheose van het seizoen, als je het mij vraagt.

Dat Kramer terug is, mag voor de schaatssport een zegen zijn, maar als hij niet snel meer concurrentie krijgt naast Blokhuijsen, dan heeft de sport heel snel een probleem.

Dan duurt het niet lang meer voordat het niemand nog opvalt dat de internationale schaatsbond blunder op blunder stapelt. Dan merkt niemand iets en is het schaatsen opgelost in het grote niets.