Stevo en zijn gruwelijk sterke Giro

Even denken. Hoe lang zouden ze er straks bij Rabobank over twijfelen of ze Steven Kruijswijk over een paar weken toch niet zullen meenemen naar de Tour de France? Een half uurtje? Driekwart seconde?

© ProShots

Na de voorlaatste etappe van de door Alberto Contador als 'zwaarste ronde ooit' omschreven Giro, schiet die gedachte door mijn hoofd als ik me bedenk wat je zoal kunt doen in een seconde.

Niet veel zou ik zeggen. Die zin tikken kostte al meer moeite, deze zucht laten ook en een naald in de groef van een plaat laten zakken, ik denk twee seconden, als je het snel doet.

Eén seconde is het verschil in het algemeen klassement van de Ronde van Italië tussen Steven Kruijswijk, de nummer negen, en de Spanjaard Mikel Nieve op tien. Zondag volgt de tijdrit door de straten van Milaan.

Boogerd

Het is de interessantste strijd, voor ons althans. Want negende in een grote ronde; noemt u ze even bij naam, de Nederlanders die daar de laatste tien jaar in slaagden. Robert Gesink? Zesde in de Tour van vorig jaar en zesde (2009) en zevende (2008) in de Vuelta.

Michael Boogerd? Was dat al niet langer geleden dan tien jaar? Precies tien jaar terug, tiende in de Tour van 2001.

Steven Kruijswijk is 23 jaar, reed vorig de Giro en eindigde toen als achttiende. En in Nederland heeft iedereen het over Gesink, Bauke Mollema en Lars Boom. Ik denk: die Kruijswijk, dat zou wel eens een geheim wapen kunnen zijn.

Afwachten

Een dag voor de ploegentijdrit in Turijn sprak ik zijn ploegleider, Nico Verhoeven. Kruijswijk, hè? Nou, afwachten. Dat was het. Vorig jaar kon hij mee in de bergen, maar hij had toen ook een keer een slechte dag, kon die enigszins herstellen door mee te springen in een lange vlucht en zo kwam hij uit op het getal 18. Deze Giro, ze zouden wel zien.

Ik heb genoeg gezien, en Gesink ook, want die liet van vanuit Spanje weten (waar hij op hoogtestage was) dat het heel misschien een goed idee zou zijn als Kruijswijk eens lekker zou afstappen en die Giro vanaf nu lekker vaarwel zou zeggen om zo energie te sparen om toch de Tour te rijden, aan zijn zijde.

Het was een grapje, zei Gesink op zijn twitterbericht, maar het was dus wel degelijk door zijn hoofd gespookt, al was het maar voor één seconde. Die gozer, die zou ik goed kunnen gebruiken.

Nu op de rol voor Frankrijk: Mollema, Boom, Laurens ten Dam, Maarten Tjallingii, Luis Léon Sachez, Carlos Barredo, Juan Manuel Garate en Grischa Niermann. Ploeg dus al vol, maar ja… Zaterdagmiddag liet Gesink weten dat ‘Stevo’ een ‘gruwelijk sterke Giro’ aan het neerleggen was.

Brutaal

Een plek voor Kruijswijk is voor volgend seizoen natuurlijk al geregeld (en de reserverol trouwens ook, die is voor Pieter Weening). Kruijswijk, brutaal zonder arrogant te zijn, slim gereden, geen gekke dingen gedaan, geen overmoed en zodoende vielen één voor één de renners voor hem weg.

In de laatste week elke dag wel een paar, plof, weer één, plof, nog één. Hij hield vaak het wiel van Contador tot de laatste slotkilometers in de peiling en steeg en steeg in de rangschikking.

Plof, daar viel er nog één weg. Dag Igor Anton, dáááááág. Plof. Ciao Sivtsov. Negende. Nog één dag te gaan, de tijdrit door de Milaan. Een seconde tussen de nummer 9 en 10. Een seconde na drie weken koers.

Van grote klasse

Even denken. Maakt het wat uit, 9 of 10? Ik denk van niet. Kruijswijk heeft al bewezen van grote klasse te zijn. Volgend jaar nog helper voor Gesink, maar voor 2013 weet ik het zo net nog niet. En ik vermoed de leiding van Rabobank ook niet.

Zouden ze over 24 maanden wel eens heel wat langer voor nodig kunnen hebben, om de strategie te bepalen. Interessante jaren, zou ik zo denken. Want nu is Gesink nog blij, maar straks kan het wel eens een beetje anders liggen. Ik kan niet wachten.