De renner met de fietsbel

Ze noemen hem ook wel 'El Pistolero'. Als ik het probeer, en het nog eens herhaal en herhaal slaag ik er niet een prettig gevoel over te houden aan die lettercombinatie. Ik vind de bijnaam van Alberto Contador er eentje die pit mist.

© ProShots

Net zoals ik 'The Boss' voor Lance Armstrong te gejat vind. Er is één baas, en dat is Bruce Springsteen.

Die van Contador, die klinkt ook niet lekker als je dat als Nederlander moet uitspreken. 'El Pistolero'. Alsof je een wit broodje met ham staat te bestellen bij de broodjeszaak op de hoek. 'El Pistolero', de ooit zo jammerlijk mislukte single van Lenny Kuhr en Bonnie St. Claire.

Ik heb weinig tot niets met bijnamen. Ik vond ‘De Adelaar van Hoogerheide’ nog wel een mooie voor Harm Ottenbros (wereldkampioen op de weg 1969). Maar Ottenbros was dan ook een renner die niet kon klimmen. Eén naam vind ik wel afdoende. De voornaam.

Eekhoorntje en Haai

De bijnamen van vandaag de dag? Ik geloof dat ze Garzelli ‘Het Eekhoorntje’ noemen en Nibali ‘De Haai’. Getuigt een beetje van armoede, een beschrijving van een persoon stutten door hem te vergelijken met een diertje. Pantani is ‘Het Olifantje’, omdat hij een hoofddoek om zijn kale kop drapeerde en flapoortjes had. Te kinderachtig.

‘De Cobra’? Zo noemde Ricco zichzelf. Dat is zelfs zielig, jezelf een bijnaam geven. Daar wist Laurens ten Dam geloof ik wel raad mee, die noemden ze in het peloton na een etappe waarin hij persoonlijk de arrogante Ricco driemaal terughaalde sindsdien ‘The Cobra Killer’.

Dat is zo’n beetje de enige bijnaam in het hedendaagse peloton die wat mij betreft pakkend is. Als ik Ten Dam was zou ik er stiekem nog best trots op zijn ook. Van mij mag Ten Dam de enige zijn in het peloton die een bijnaam voert. Verder zou ik liever zien dat er een halt geroepen wordt aan bijnamen.

Dierentuin

Maar ik heb behoorlijk weinig in te brengen dus die hele dierentuin zet zich vrijdag te Bergamo in beweging en finisht met een klim naar Macugnaga, 1358 meter.

Klinkt dit u wat cynisch in de oren, dan heeft u het juist. Het is drie weken beuken geweest in de Giro. Zelfs gezeten op een comfortabele bank in Nederland was het een emotionele reis. Twee sterfgevallen in het peloton, een arrogante koersdirecteur, dronken fans, moordaardige beklimmingen en urenlange etappes.

Ik durf er haast niet aan te denken hoe de renners er écht aan toe zijn. Zo’n Contador, die moet toch ook met walging op de fiets stappen vandaag.

Ballen afgedraaid

Maar wat te denken van QuickStep-renner Addy Engels? Zijn ballen er maar weer eens afgedraaid (zo zeggen renners dat) voor de Belgische formatie waarvan ik nauwelijks iets bijzonders heb gezien deze etappekoers. Engels, donderdag gezakt van 99 naar 102 in het algemeen klassement. Iets anders dan dat anoniem noemen is nauwelijks mogelijk.

Engels en Contador, ze kijken elkaar straks aan bij de start en zonder iets te zeggen denken ze vast hetzelfde: weer die idioten langs de kant; weer diezelfde koppen in het peloton; weer die ploegleider; weer al die misselijke pannenkoeken voor het ontbijt in mijn keelgat gepropt; weer die drukte na de finish.

Wéér in de teambus, weer onderweg naar een ander hotel, weer die spaghetti vanavond, nog maar een wedstrijdbespreking, weer dat gesnurk uit dat andere bed, weer, weer, weer, weer? Het is niets anders dan de krankzinnig makende herhaling van het bestaan.

Oerbrul

Mij schiet een trainingsrit te binnen die ik vorig jaar met Engels reed. Engels had een bel op zijn trainingsfiets. Ik vond het schitterend en hij vond dat ding wel zo handig, hoefde hij niet al schreeuwend medefietsers van het pad af te jagen met een oerbrul. Nee, die bel kwam goed van pas.

Addy Engels, misschien wel de sympathiekste renner die ik ken. Addy Engels, die komend weekeinde weer de Giro gaat uitrijden.

Addy Engels, Nederlands recordhouder Girodeelnames met negen stuks. Addy Engels, al sinds 2000 prof. Addy Engels, nul zeges. Applaus voor Addy Engels, en de pet graag af. Addy Engels, bijgenaamd 'De Bel'.