De dood van de Bad News Bears

Lucca ligt in Italië. In Italië rijden ze de Ronde van Italië (vrijdag de etappe naar de Grossglockner op 1908 meter) en omdat Tyler Hamilton jaren in Lucca woonde en trainde, is dit de plek om drie jaar terug in de tijd te gaan, naar de eerste meerdaagse ronde waarbij ik als schrijver aanwezig was.

© ANP

Ik sprak Tyler drie jaar geleden uitgebreid in China, waar hij deelnam aan de Ronde van Qinghai Lake. Ik was daar om een boek over een Nederlandse wielerploeg te maken en hij reed voor de piratenploeg Rock Racing (een combi van Italiaanse machismo, Amerikaanse tongval en dat moeilijk te definiëren begrip Californication).

Hij won de etappekoers in het hart van China. Hij vertelde me daar op een avond dat de renners van het US Postal-team, dat de Tour de France aan het begin van dat decennium domineerde, zich tooiden met de geuzennaam 'Bad News Bears'.

Wederopstanding

Tyler was terug op de fiets na een schorsing vanwege illegale bloedtransfusies die hij zichzelf had toegediend in de aanloop naar de Olympische Spelen van 2004. Hij sprak van een wederopstanding.

Altijd ontkend, die transfusies. Dat vreemde bloed zou in zijn lichaam zijn gekomen door zijn tweelingbroer, die stierf voor hun geboorte en het ‘vreemde bloed’ in Hamiltons bloed was het bloed van zijn broertje. Zoiets beweerde Hamilton.

In de nacht van donderdag op vrijdag kwam het nieuws naar buiten dat Hamilton had bekend, een openbaring had gedaan in de gerenommeerde, Amerikaanse documentairerubriek ’60 minutes’. Toch. Al die jaren in het peloton alles gedaan, alles bij elkaar gelogen en dus terecht geschorst geweest.

Omdat hij was opgeroepen in het gerechtelijk onderzoek naar de handel en wandel van Lance Amstrong, verscheen hij voor een jury. Hij bekende daar alles en vertelde dat hij Lance meerdere keren EPO had zien injecteren, dat er bloedtransfusies werden toegepast in hun ploeg en dat Lance een keer positief is bevonden, tijdens de Ronde van Zwitserland.

Kroongetuige

Altijd al het vermoeden natuurlijk dat Tyler de kroongetuige zou worden, de luitenant die deserteerde uit de ploeg om voor zijn eigen kansen te gaan bij CSC en later Phonak. Sinds die twee avonden in de hotelkamer in de miljoenenstad Xining wist ik zeker dat Lance nooit meer op Hamilton hoefde te rekenen.

Je weet hoe Lance is, vertelde hij (ik heb Lance nooit gesproken overigens), als je met hem rijdt dan is hij je vriend, maar heeft hij je niet meer nodig… Armstrong had Hamilton dus als een baksteen laten vallen. Niet meer nodig, toekomstige lastpost, uitvreter, onbetrouwbaar. Vergeten die gozer.

De 'Bad News Bears', noemden ze zich dus, naar de schoffies uit die film uit 1976. Een zelf gekozen geuzennaam voor de mannen die de veren in het wielrennen wel eens zouden opschudden, die de eerste jaren van het nieuwe millennium de sport domineerden in de US Postal-shirts.

Van de 'Bad News Bears' is weinig nu meer over, meer en meer jongens van US Postal bevestigen elkaars verhalen (onder druk van dat gerechtelijk onderzoek onder leiding van agent Jeff Novitsky), het licht wordt met een steeds grotere vaart gedimd, het verweer van Armstrong wordt bijna zielig, overigens net zo pathetisch als ik die verklaring vind die Hamilton heeft doen uitgaan naar vrienden en familie (en die op het internet is terug te lezen), om zijn verontschuldigingen aan te bieden dat hij al die jaren heeft staan liegen.

Rechtszaal

Het is nu wachten op Lance, tot hij in de rechtszaal verschijnt, en op Johan Bruyneel, toen ploegleider van US Postal, later Discovery en Astana en nu RadioShack. Nog een keer de finale, het slot van de 'Bad News Bears'.

Tot die tijd rijden de renners in de Giro het vuur uit hun benen. Vrijdag de eerste echte bergrit, naar de top van de Grossglockner. Nee, aan de namen heeft het nooit gelegen in het wielrennen.

Ik denk overigens niet dat Armstrong op‘rec’ heeft gedrukt en later vandaag in zijn zetel eens lekker naar het klimgeweld gaat kijken. Het is een vermoeden, ik weet het.