'Wereldnieuws door acht tellen naakt'

"Ik ben nog steeds blij dat ik het heb gedaan", zegt Sander Lantinga. Voor het BNN-programma Try Before You Die besloot hij vijf jaar geleden te streaken op Wimbledon.

© ANP

Tijdens de kwartfinale tussen Maria Sjarapova en Elena Dementieva liep hij ineens poedelnaakt over de baan. Lantinga, ook bekend van de Coen en Sander Show op 3FM, was wereldnieuws op 4 juli 2006.

Moest je naakt het Centre Court op van de redactie van het programma of was het jouw idee?
“Ik kwam er pas in het tweede seizoen van Try Before You Die bij en wilde meteen voor een goede stunt zorgen. Het was toen tien jaar nadat Richard Krajicek Wimbledon won en ik weet nog dat ik het zo stoer vond dat die vrouw voorafgaand aan die finale ging streaken."

"'Dat ze dat durfde', dacht ik als jochie. Ik kwam dus zelf met dat idee. Van nature ken ik weinig schaamte, dacht: 'dat doe ik'. De redactie was ook blij, want die hadden het idee om te gaan streaken een jaar eerder ook al ingebracht, maar niemand wilde dat toen doen.”

Was dit het engste wat je ooit hebt gedaan?
“Ik was heel nerveus. Maar ik ben voor Try Before You Die ook eens van een brug afgesprongen met een parachute om. Dan kun je echt dood gaan. Moeilijk te vergelijken. Wat ik vooraf vooral spannend vond aan dat streaken, naast dat ik naakt in beeld zou lopen, was de afloop."

"De Engelsen staan bekend om hun humor, maar ze kunnen ook een stiff upper lip hebben. Hoe gaat de officier van justitie met mij om? Voor hetzelfde geld had hij me drie weken vastgezet, om een daad te stellen. Moest ik echt niet aan denken.”

Je deed nog een radslag in adamskostuum. Dat had je vooraf bedacht?
“Ik had overal over nagedacht, behalve die acht tellen op het veld. Ik wilde een pak van klittenband, want dat kon makkelijk uit. Ik ging pas de baan op als de wedstrijd al min of meer beslist was, wilde voorkomen dat ik van een van de speelsters de schuld kon krijgen van de nederlaag."

"Sjarapova stond al 4-1 voor in de tweede set en had ook de eerste set al gewonnen toen ik ging. RTL zond het uit in Nederland en ik wilde niet dat ik net tijdens een reclameblok de baan op ging. Daar was ook nog over nagedacht. Net als dat ik eerst mijn broek uit deed en daarna mijn shirt."

"Maar ja, eenmaal op de baan… Nooit bij stil gestaan wat ik dan zou doen. Ik kwam in een soort van vacuüm, een twilight zone. Ik liep met mijn handen in de lucht over de baan en dacht toen ineens aan een heel slecht uitgevoerde radslag. Daarna dacht ik: en nu heeft het lang genoeg geduurd, het besef dringt steeds meer door dat je letterlijk voor lul loopt. Ben ik zelf maar naar de beveiligers toegelopen. Ik heb ook meteen sorry gezegd.”

Je werd gepakt en toen?
“Afgevoerd en gearresteerd. In de catacomben is een politie- en beveiligingskantoortje. Daar heb ik vooral koffie gedronken. Een agente was in eerste instantie heel boos. Dat dit nou net tijdens haar dienst moest gebeuren. Daarna kon iedereen er hartelijk om lachen. Die agente ook: "Ik kijk al vijf dagen tennis en ik vind er geen hol aan. You made my day."

"Daarna heeft zij mij juist erg geholpen, vertelde precies wat ik moest zeggen, zodat ik zo min mogelijk problemen zou krijgen. Vervolgens werd ik naar een politiebureau gebracht. Ik was gewikkeld in een deken. Ik had nog gevraagd mijn kleren te halen, kwam iemand alleen aan met mijn jasje. Nou, dat was dus net het minst belangrijke kledingsstuk."

"Fotografen stonden klaar toen ik werd afgevoerd in de boeien. Overweldigend. In het politiebureau werd ik naar de verhoorkamer gebracht, er werden vingerafdrukken afgenomen en het gesprek werd opgenomen. Daarna kwam de officier van justitie erbij en die wilde nog even stoer doen. Hij zei dat hij mij een tijdje op kon sluiten wegens indecent exposure. Kinderen hadden mij immers naakt kunnen zien."

"Dat betekent ook dat je dan op een lijst komt met veroordeelde pedofielen. Nou, toen trok ik wel even wit weg. Daarna zei hij: ‘Maar laten we dat maar niet doen.’ Na drie uur stond ik weer buiten, met een levenslang Wimbledon-verbod op zak. Daarna ging ik naar de metro. In mijn sok had ik tien pond gestopt. Terug naar het hotel, waar iedereen op me zat te wachten."

"Daarna bleek pas de impact. Ik had 160 gemiste oproepen en 230 sms'jes. Er waren vele interviewverzoeken, zelfs vanuit Nieuw-Zeeland en Chili. Ik was twee dagen wereldnieuws. Door acht tellen naakt! De winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede kijgt minder aandacht.”

Nog verteld dat het voor een tv-programma was?
“Nee. Ik was bang dat justitie dan de banden zou opeisen en om een uitzendverbod zou vragen. Daarnaast zouden ze dan op zoek gaan naar de betrokkenen, zoals de cameraman. Ik heb gewoon gezegd: ‘Dit wilde ik dolgraag nog eens doen voordat ik dood ga.’”

Hoe kijk je er nu, vijf jaar later, op terug?
“Het was de grap van de eeuw. Ik hem me rot gelachen en word er nog bijna dagelijks over aangesproken. Zeker als er drank in de man is, maar ook als ik op Lowlands ben of gewoon in een restaurant."

"Zeggen ze: ‘Je gaat toch niet strippen, hè?’ Al tweeduizend keer gehoord. Zo’n slechte grap. Is net zo grappig als die andere opmerking die ik vaak hoor: ‘Je hebt echt een hoofd voor de radio.’”

Bekijk de video