183 games, 502 punten, 113 aces

Records zijn er om gebroken te worden. Behalve als het record op naam staat van John Isner en Nicolas Mahut. Die records zijn namelijk niet te breken. Ook vandaag niet.

© ANP

Op 22 juni 2010 stapten ze baan 18 van Wimbledon op: een 28-jarige Fransman en een 25-jarige Amerikaan.

Het was een lange man (1,90 meter) tegen een boom van een kerel (2,06 meter). Twee basketballers met een tennisracket in hun hand. Hard serveren en voor de rest helemaal niets.

Twee dagen later lag de langste van de twee op de grond. Niet omdat hij van vermoeidheid in elkaar was gezakt, maar omdat hij had gewonnen. Een historisch tennisduel was ten einde. Een wedstrijd waarin Mahut en Isner met een kettingzaag door de recordboeken gingen.

183 games

Elf uur en vijf minuten stonden ze op de baan. Bijna dan twee keer zo lang als het vorige record van Fabrice Santoro en Arnaud Clément. Zij waren op Roland Garros 2004 al na zes uur en veertig minuten klaar.

In totaal speelden ze 183 games. 61 meer dan Stan Smith en Erik van Dullen in 1969 tijdens hun dubbelpartij tegen Patricio Cornejo en Jaime Fillol (7-9, 37-39, 8-6, 6-1, 6-3). Maar goed, dat was voor de introductie van de tiebreak.

Krankzinnig

Verder sloeg Isner de meeste aces ooit: 113 (Mahut werd meteen tweede op de lijst met: 103). Maakte Mahut de meeste punten (502).

Behielden beide spelers 84 keer hun eigen service (ook al een record). En speelden ze ook nog de langste set aller tijden. Zowel in tijd (acht uur en elf minuten), als ook in games (138).

Het is een hele rits aan onwaarschijnlijke records die niemand ooit zal verbreken. Zelfs Isner en Mahut zelf niet.

Het lot heeft ze dit jaar opnieuw aan elkaar gekoppeld. Opnieuw op Wimbledon en weer in de eerste ronde. Maar zo krankzinnig als vorig jaar zal het bij lange na niet worden.