Een eerbetoon om kippenvel van te krijgen

Ze won slecht vier games dinsdag, maar kreeg desondanks een staande ovatie. Het publiek rond het centercourt van Roland Garros bleef maar klappen voor Virginie Razzano. Op het scorebord stond 6-3, 6-1, maar het ging helemaal niet om winst of verlies in die partij.

© ANP

Vorige week overleed namelijk Stéphane Vidal, de coach en verloofde van Razzano. Ze waren elf jaar samen. Na negen jaar vechten verloor hij de strijd tegen een hersentumor. Vidal werd slechts 32 jaar.

Dat ze desondanks zo snel na zijn overlijden weer op de tennisbaan stond had te maken met de wens die haar grote liefde uitsprak op zijn sterfbed.

"Het is moeilijk onder woorden te brengen hoe ik me voelde vandaag, ik had veel pijn. Mijn verloofde nam de beslissing voor mij om te spelen. Hij wil dat ik verder ga met mijn leven, ook onder deze moeilijke omstandigheden."

"Door te spelen wilde ik een hommage brengen aan hem. Ik heb al mijn moed verzameld - dat is niet veel, want ik ben momenteel erg breekbaar - en ben de baan op gegaan. Ik voel me eenzaam, ondanks dat er veel mensen om mij heen zijn om me te steunen."

Brief

Alize Cornet speelde in Parijs met een rouwband om haar medeleven te tonen. Razzano zelf speelde met een zwart strikje op haar jurk. Velen hadden de mooie, aangrijpende brief gelezen die de Française had gestuurd naar L'Equipe en die daarin was afgedrukt.

"Ik wilde vertellen wie Stéphane was, wat hij deed met mensen en hoe hij was als we samen waren. Ik wilde dat delen. Hij veroordeelde nooit, was nooit jaloers. Hij was zo moedig en sterk. Hij was ook mijn coach, dus eigenlijk verlies ik twee mensen op hetzelfde moment."

Ketting

Razzano droeg een ketting die zij ooit voor hem kocht. "Dat was tijdens Valentijnsdag een paar jaar geleden, in Antwerpen. Hij droeg deze ketting altijd, omdat het voelde alsof ik om zijn nek hing. Hij droeg deze ketting tot het moment dat hij zijn laatste adem uitblies."

"Ik moet de ketting nu dragen. Het was altijd zo dat door de ketting ik bij hem was en nu is het zo dat door de ketting hij bij mij is. Ik heb hem dus terug en zal hem altijd blijven dragen."

Af te sluiten

Haar tegenstandster, de Australische Jarmila Gajdosova, voelde zich ongemakkelijk. Zelf maakt ze ook een moeilijke tijd door. Drie weken geleden is ze gescheiden van Sam Groth, met wie ze twee jaar getrouwd was. Sinds kort stapt ze weer met haar meisjesnaam de baan op.

Razzano en Gajdosova spraken met elkaar aan het net. Gajdosova: "Wij hadden allebei iets vandaag, het was niet eenvoudig. Het is pas drie weken geleden en mensen praten er over. Ik ben ook maar een mens en probeer het zo goed mogelijk te doen voor mezelf. Het is niet eenvoudig om mezelf af te sluiten voor wat er om me heen gebeurt. Ik probeerde me zo goed mogelijk voor te bereiden op Roland Garros, maar makkelijk was het niet."

Razzano: "Het was ook niet makkelijk voor haar. Iedereen sprak erover en alle speelsters toonden hun medeleven. Ondertussen moest zij geconcentreerd blijven en haar wedstrijd spelen. Eigenlijk stond zij ook een beetje in mijn schoenen. Toen ze naar het net kwam en mij de hand schudde zei ze: 'Sterkte, ik denk aan je.'"

Herstel

Razzano is de nummer 96 van de wereld, maar haar hoofd staat niet naar tennis. "Ik moet na Roland Garros in Birmingham spelen. Ik heb het schema tot en met Wimbledon gepland met Stéphane. Ik zei dat ik hem daarna zou zien. Hij zei: 'We zien wel.' Hij voelde al dat het wel eens anders kon lopen. Maar hij zei ook: 'Je moet Roland Garros en Wimbledon spelen.' Het waren twee belangrijke toernooien voor hem."

Hoe de komende tijd eruit ziet, weet ze niet. "Ik moet door de rouwperiode, want die heb ik nodig. Ik hoop dat ik niet te veel verlies. Ik probeer snel te herstellen, want ik ben veel afgevallen door de stress. Ik neem nu de tijd om te rouwen en daarna keer ik terug op de baan om te trainen."

Op dinsdag 24 mei 2011 werd opnieuw geschiedenis geschreven op het Court Philippe Chatrier. De partij was een lange, emotionele steunbetuiging. Het ging niet om tennis. Zelden vertoond. Een eerbetoon om kippenvel van te krijgen.

"Vandaag voel ik me een beetje verloren, maar dat is normaal. Ik ben nog steeds aan het bijkomen van de schok en ik heb nog wat tijd nodig om terug te komen. Maar ik zal herstellen."