Ibra-wie-z’n-fiets?

Het machtige Britse Rijk maakte deze week kennis met een niet geheel talentloze uitheemse voetballer: Ibrahimovic – of iets dergelijks.

Door Menno Pot

Altijd weer aandoenlijk: de sportpagina’s van de Engelse kranten, de ochtend nadat een mysterieuze inboorling, afkomstig van dat grote, raadselachtige eiland voor de kust van Groot-Brittannië, heeft laten zien dat er ook in Europa gevoetbald wordt – en soms nog goed ook.

Ditmaal luistert die inboorling naar de naam Zlatan Ibrahimovic. Niet in Engeland geboren, niet actief (of actief geweest) in the greatest football league in the world en daarom nog nooit opgepikt door des Albions nationale voetbalradar, en in elk geval nooit voor vol aangezien.

Immers, als hij echt goed was geweest, had hij wel in de Premier League gespeeld.

Maar dan maakt zo’n buitenlands verschijnsel plotseling vier goals tegen Engeland, waaronder een niet onaardige en spreekt uit de krantenverslagen een onverholen soort verbazing: wie is deze figuur, wie heeft hem zo goed leren voetballen en waarom zijn we daar nooit van op de hoogte gebracht?

Drie landen

Voor Britten bestaat de wereld uit drie landen: Groot-Brittannië (voertaal: Engels), de voormalige kolonie Amerika (voertaal: een vereenvoudigd soort Engels voor minderbegaafden) en een uitgestrekte woestenij genaamd 'Abroad' (voertaal: Koeterwaals in uiteenlopende, bijna niet van elkaar te onderscheiden dialecten).

Zweden is een noordelijk gelegen toendra in Abroad. Een onverschrokken verslaggever van de BBC toog er ooit naar toe en stelde ter plaatse vast dat er hoofdzakelijk elanden leven en dat er IKEA-meubelen aan de bomen groeien. Het laatste nieuws uit die contreien dat het bewustzijn van de gemiddelde Brit binnendrong, was het uiteenvallen van ABBA.

Engelse kranten gaan over Engeland. Abroad (ook bekend als ‘ROW’: Rest Of World) is weliswaar een gróót land, maar in de krant wordt hooguit een half paginaatje ingeruimd voor een compact overzicht van al die uitingen van uitheemse folklore, weggefrommeld tussen de kruiswoordpuzzel en de dagelijkse overbelichte naaktfoto van een mollige, uitdagend in de camera loensende huisvrouw uit Grimsby.

Op de sportpagina’s is het hetzelfde. Heeft je club een uitwedstrijd in Engeland gespeeld en sla je de volgende dag wat Engelse kranten open om te lezen wat die zoal over je cluppie te melden hebben? Wees maar voorbereid: niets. De naam van de bezoekende vereniging staat doorgaans alleen bovenaan het verslag, uiteraard voorzien van minstens één spelfout.

Excuusbrief

Zlatan Ibrahimovic kreeg warempel wat extra vierkante centimeters kolomruimte. Namens de krant The Daily Mail schreef Dominic King bijvoorbeeld een lange ‘excuusbrief aan Zlatan’.

Samenvatting: "Sorry dat we je nooit serieus namen, we erkennen bij deze dat je het balletje soms toch wel aardig weet te raken. Groetjes, Engeland."

Het is komisch en tragisch tegelijk. Engeland is op weg de eerste grote voetbalnatie te worden die implodeert onder het gewicht van zijn eigen voetbalgekte. Clubs verkopen zich aan oliesjeiks.

Het maakt niet uit wat die vervolgens uitvreten, want het volk komt toch wel en heeft krankzinnige bedragen over voor een seizoenkaart of abonnement bij een betaalzender.

Eigen talent opleiden? Waarom zou je? Liever wacht men tot ergens in Abroad iemand een wereldgoal maakt voor een camera van BSkyB, om vervolgens miljoenmiljard pond voor die speler neer te tellen.

Onmenselijke taak

Elke paar jaar stelt men in Engeland een nieuwe bondscoach aan die de bijna onmenselijke taak heeft om in de Premier League twintig personen met een Engels paspoort op te snorren, die ook nog eens de nederigheid kunnen opbrengen om voor een lullige fooi het shirt van de nationale ploeg aan te trekken én even géén autobiografie uit te brengen waarin de rest van de selectie wordt weggezet als een horde seks- en gokverslaafde alcoholisten, die thuis graag rondlopen in nylonkousen met jarretels.

De pers neemt twee jaar lang een voorsprong op de aanstaande wereldtitel, om zich na het toernooi verbaasd te kunnen afvragen waarom de beste voetballers uit ’s wereld enige voetballand van betekenis wéér niet konden winnen van diverse inlandse ensembles.

Het is een rituele dans. Binnenkort zullen alle grote clubs uit de Premier League een astronomisch bod uitbrengen op die nieuwe ster, Ibrahimovic (of zoiets dergelijks), die zomaar ineens verscheen aan de hemel van noordelijk Abroad.

Door: NUsport/Menno Pot

Beeld: ANP