Clubliefde volgens Arno

Verliezen = jakkiebakkie, winnen = hiep hoi. Zo simpel zijn ze, die voetbalsupporters, zegt Arno Vermeulen. Weten we dat ook weer.

© ANP

Ik kom op YouTube regelmatig filmpjes tegen die op treffende wijze illustreren wat ik zo prachtig vind aan voetbalcultuur: meestal zijn het korte documentaires of liefdevol gemaakte portretten waarin de clubliefde tastbaar en voetbal nog een mensensport is.

Filmpjes die precies laten zien wat ik weerzinwekkend en strontvervelend vind aan voetbal zijn veel zeldzamer, maar afgelopen woensdag - tijdens de laatste uren van de transferperiode - flikte de NOS het. Je kunt het hier bekijken.

Het benadert werkelijk de perfectie: bijna twaalf minuten surrealistisch geleuter over transfers en geld, alsof het boeit. Speler X voor tweehonderd miljoenmiljard euro van hier naar daar. Sjeik El Kierewiet betaalt zes-komma-vier triljoen voor die-en-die spits. En dat dan bijna een kwartier, schoon aan de haak.

Subdialect

Als er zoiets bestaat als een voetbaltaal, dan wordt in dit filmpje een mij onbekend ondoorgrondelijk subdialect van het Voetbal-Assamees gesproken: ik versta het niet, het betekent helemaal niets voor me.

Presentatrice Mariëlle Tweebeeke en Tom Egbers zitten aan een presentatiedesk en stellen vragen aan Arno Vermeulen (‘chef voetbal’ van Studio Sport, heb ik me laten vertellen) die naast een scherm staat als Erwin Kroll naast een kaart vol temperatuuraanduidingen en hoge- en lagedrukgebieden enzo.

Lijkt me een ongelooflijk dooie diender, die Vermeulen. Evenveel gevoel voor (voetbal)humor als een zak kunstmest, schat ik in. Als die eens een avondje met mij en mijn vrienden naar het stadion zou gaan, zou hij onze voetbaltaal vermoedelijk net zo slecht verstaan als wij die van hem.

Gezwatel

De eerste twee minuten ergerde ik me wezenloos aan zijn bedrijfsmatige gezwatel, daarna kwam het me een tijdje surrealistisch en tamelijk amusant voor, tot ik me serieus begon af te vragen: is dit serieus? Daarna begon ik me weer te ergeren, en zo ging dat nog een paar keer op en neer.

Eén keer veerde ik op. Kort nadat het tellertje de 4:00 minuten voorbij is getikt, stelt Mariëlle Tweebeeke zomaar uit het niets de hamvraag, en ook nog gewoon in het Nederlands: “Arno, we zien al heel veel jaren dat er buitenlandse spelers bij clubs voetballen, maar nu zijn het ook de clubs zélf die in buitenlandse handen komen. Wat doet dat met clubliefde?”

Ik weet niet zeker of haar vraag nou uit vrouwelijke voetbalnaïviteit voortkwam of uit een onvermoed supportersbewustzijn.

Napalm-douche

Als het laatste geval is, zou haar vraag feitelijk een retorische zijn, waarop ze zelf het antwoord wel weet, namelijk dat dergelijke overnames ongeveer hetzelfde effect op clubliefde hebben als een napalm-douche op een Vietnamees dorp.

Hoe het ook zij: goede vraag. De enige zinnige vraag in het hele filmpje, feitelijk (premier Balkenende had gelijk: ze kijkt inderdaad lief).

Het antwoord van Arno Vermeulen: “Dat maakt de supporters helemaal niets uit. Als jij fan bent van Manchester City bent en het ergert je dat City onderaan staat en United bovenaan, dan vind je het prachtig als er iemand uit de woestijn komt met een heleboel oliedollars en jouw club omhoogtilt.”

Ah. Zo zit dat dus. Het is allemaal zo simpel met die onnozele supporters: verliezen = jakkiebakkie, winnen = hiep hoi. Al het andere vinden ze niet belangrijk.

Zonderlinge purist

Persoonlijk zie ik mijn club nog liever degraderen naar de Derde Klasse van de onderbond dan dat we een soort Chelsea worden. Als Ajax zich ooit verkoopt aan een Arabische sjeik of Russische zakenmagnaat, steekt de miljardair in kwestie mijn seizoenkaart maar daar waar de zon niet schijnt - en zien ze mij nooit meer terug in de Arena.

Maar op dat vlak ben ik, volgens de Vermeulen-logica, een zonderlinge purist, die op de tribune geen medestanders heeft.

Misschien is dat inderdaad wel zo en ben ik slechts een gek op zijn zeepkistje wanneer ik beweer dat malloten als Arno Vermeulen - vooral wanneer ze ook nog geld en invloed hebben - een grotere bedreiging voor het voetbal vormen dan alle hooligans samen.