Penaltyhoogmoed

Sommige artistieke strafschopvarianten dragen niet voor niets de naam van legendarische voetballers. Als niet-zo-heel-legendarische voetballer moet je ze bewonderen, maar niet imiteren.

© ProShots

Op 25 mei 2000, in de Chinese stad Tsjoenking (je mag ook Chongqing of 重庆 schrijven), probeerden de Ajacieden Richard Witschge en Dani tegen de plaatselijke profclub Longxin een penalty te nemen zoals Jesper Olsen en Johan Cruijff dat in 1982 deden tegen Helmond Sport: tikkie breed (Witschge), tikkie terug (Dani), waarna Witschge de bal triomfantelijk voorbij de (als het goed is) verbouwereerde keeper zou schuiven, in het (als het goed is) verlaten doel.

Dat ging niet helemaal goed. De Chinese invaller Luo Di had het door: hij onderbrak de voorstelling vroegtijdig door de bal met een sliding over de achterlijn te trappen. Of de keeper verbouwereerd was, en het doel verlaten, deed er daarna niet meer zo veel toe.

Voor joker

Het gebeurde in een op zichzelf niet zo heel belangrijke wedstrijd (een oefenpotje tijdens een promotiereis door China, ter afsluiting van het seizoen), maar technische staf en clubbestuur namen het missertje toch tamelijk hoog op, al was het maar omdat Ajax naar China was gekomen om zichzelf te promoten, niet om zichzelf voor joker te zetten.

Bovendien had Ajax een in een documentaire vereeuwigd, legendarisch slecht seizoen achter de rug. Om een dergelijke rampjaargang af te sluiten met een misplaatste imitatie van de grootste speler die de club ooit had… dat viel een beetje verkeerd.

De kreupele Cruijff-kopie werd beschouwd als typerend voor de attitude van het team en het betrokken tweetal in het bijzonder.

Schilder

Over naar Breda, waar Robbert Schilder dit weekend, tegen Heerenveen, óók het idee opvatte om een ode te brengen aan een beroemde strafschopnemer.

Schilder dacht heel even dat hij Antonín Panenka was, de grootmeester die Tsjechoslowakije in 1976 de Europese titel bezorgde door de beslissende penalty uit de strafschoppenreeks kalmpjes door het midden te stiften. De West-Duitse keeper Sepp Maier koos een hoek en was gezien.

De Heerenveense keeper Stuhr-Ellegaard stonk er niet in. De stand bleef 0-0; Heerenveen won uiteindelijk met 0-2.

Robbert Schilder had zich even moeten realiseren dat hij geen veelscorende sterspeler en gewaardeerd international is, zoals Panenka, maar een modale eredivisievoetballer die in zijn profcarrière tot dusver acht doelpuntjes meepikte. Hij verhoudt zich ongeveer tot Panenka zoals Dani tot Johan Cruijff.

Ongelukkige timing

De ernst van een misser hangt van de timing af, en in het geval van Schilder was die erg ongelukkig. Hij speelt bij een club die het al moeilijk genoeg heeft. NAC begon wegens financiële problemen met min-één punt aan het seizoen, won sinds 15 december geen wedstrijd meer, kwam in de laatste twee duels niet tot scoren en is afgezakt naar het rechterrijtje.

Lekker voor een trainer: net Leonardo uit de selectie geknikkerd omdat hij zich de ernst van de situatie niet lijkt te realiseren, blijkt er nóg zo’n feestneus in je selectie rond te lopen die – op het moment dat de eerste NAC-goal in ruim 200 minuten voetbal even droog binnengeschoten moet worden – om mysterieuze redenen denkt dat hij Panenka of Zidane is.

Artistieke penaltyvarianten zijn niet voor niets naar voetballegenden genoemd. Daar moet je afblijven, als gewone voetbalsterveling zijnde. Aan het schilderen van reproducties valt geen artistieke eer te behalen; dat hoort iemand die Schilder heet toch te weten.

Misschien dachten Witschge en Dani dat ze de beroemde penalty van Cruijff en Olsen wel even in de herhaling konden gooien omdat de naam van de stad Chongqing ‘opnieuw feest’ of ‘opnieuw feestvieren’ betekent. Ook in hun geval was de timing niet zo handig.

Opgevreten en afgedroogd

Elf dagen eerder, op de allerlaatste speeldag van de eredivisie, was Ajax namelijk opgevreten en afgedroogd door FC Utrecht, waardoor de club de Champions League-voorronde was misgelopen. In Chongqing gaf Ajax een 0-2 voorsprong weg en verloor het na de gemiste strafschop alsnog: 3-2.

Afgedroogd worden door Utrecht, 0-2 voorsprongen weggeven, strafschoppen verprutsen… Het is duidelijk: Ajax zit in een loop. In 2000, in Chongqing, heeft de club door hoogmoed een Chinese vloek over zich afgeroepen die ‘opnieuw feestvieren’ in de weg staat.

Krachtig vloekje, blijkbaar.