Groeten uit Grozny

Denk je dat je alles gehad hebt (een WK in Qatar!), blijkt het nog altijd gekker te kunnen: Ruud Gullit wordt trainer in de hoofdstad van Tsjetsjenië.

© ANP

Hoewel: hoe gek is dat eigenlijk? Het zou pas echt gek zijn geweest wanneer Ruud Gullit als trainer opnieuw in dienst zou zijn genomen door een voetbalclub van enige naam, uit een land waar wel eens internationaal voetbalnieuws doordringt.

Iedereen die anderhalf woord Engels spreekt, wel eens een tv heeft aangezet of twee minuten op internet heeft rondgehangen, weet onderhand dat Ruud Gullit het sloopbedrijf onder de voetbaltrainers is en dat een beschaafde topclub met enig zelfrespect nog liever Fritz Korbach of desnoods Emile Ratelband voor de groep zet.

Chelsea, Newcastle United, Feyenoord, Los Angeles Galaxy… overal waar Ruud Gullit gewerkt heeft, kunnen ze zijn bloed wel drinken en kon na zijn (uiteraard voortijdige) vertrek het puinruimen een aanvang nemen, terwijl Gullit nog maar eens een journalist uitlegde dat hem niets te verwijten viel en dat hij bepaald niet te benijden was geweest.

Oorlogsgeweld

Het is dus, bij nader inzien, helemaal niet zo gek dat de trainer Ruud Gullit alleen nog terecht kan bij clubs uit landen waar ze door armoe en oorlogsgeweld niets van zijn trainersloopbaan hebben meegekregen.

Naar het schijnt had Terek Grozny in de strijd om de gunst van Ruud Gullit concurrentie van clubs uit Rwanda, Darfur, Liberia en een door de FARC bezet deel van de Colombiaanse binnenlanden.

Landen waar van nieuwsvoorziening en infrastructuur geen sprake is en waar al zo veel puin ligt dat die paar kruiwagens van de Hollandse wonderdokter er ook nog wel bij kunnen, ja, dáár geloven ze in hun verwarring nog dat dit voormalige paard ook wel een goede ruiter zal zijn.

Beschietingen

Ik herinner me de beelden uit de late jaren negentig nog goed: de ene na de andere Russische beschieting van Grozny, een stad waarvan het inwonertal tegenwoordig de helft lager ligt dan vóór de Tsjetsjeense oorlogen.

Van de 60.000 aan gruzelementen geschoten woningen zijn slechts een paar honderd herbouwd. Grozny is een kerkhof van zwartgeblakerde ruïnes die ooit appartementencomplexen waren en werd in 2003 door de Verenigde Naties uitgeroepen tot ergst vernietigde stad ter wereld.

In die omgeving mag Estelle nu een nagelstudio en dure boetiekjes gaan zoeken. Er is al heel wat gedood in Grozny; nu de tijd van Estelle nog.

Kadyrov

En dan hebben we het nog niet eens gehad over Ramzan Kadyrov, de pas 34-jarige president van FC Terek Grozny én de hele provincie Tsjetsjenië, die ten tijde van de Tsjetsjeense oorlogen naam maakte als de commandant van zijn eigen pro-Russische militie, de Kadyrovtsy.

Voor zijn optreden kreeg hij een karrenvracht Russische medailles en andere heldenonderscheidingen uitgereikt, maar zijn naam wordt verbonden aan ontelbare gevallen van marteling, afpersing, ontvoering, zwendel en moord: een lijst van 300 moorden, om precies te zijn.

Verder vindt Kadyrov dat eerwraak moet kunnen: vrouwen zijn eigendom van hun mannen en bijdehante exemplaren die de familie-eer wensen te vertrappen door hun man te verlaten, mogen wat Kadyrov betreft gerust worden vermoord.

Kasparov

Vervelende oppositieleiders trouwens ook. Garry Kasparov bijvoorbeeld, de ex-schaakkampioen die tegenwoordig in de politiek zit en Kadyrov een bandiet noemde. “Kasparov moet de gevangenis in,” zei Kadyrov. “En als de federale wetten niet toereikend zijn om hem te straffen, dan vinden we wel andere manieren om hem te straffen.”

Maar: geld heeft hij in overvloed, deze Ramzan Kadyrov, en daar gaat het natuurlijk allemaal om in de voetballerij. En dus gaat Ruud Gullit naar Grozny. Glimlachend op de kiek met zijn nieuwe baas, en er daarna weer heerlijk een potje van maken als trainer.

Ku-Klux Klan

Ruud heeft een contract van achttien maanden. Veel langer zal zijn verblijf in Grozny wel niet duren. Daarna? Terug naar de Amerikaanse competitie wellicht? Het zou maar zo naar een club kunnen zijn die wordt gerund door de Ku-Klux Klan. Ik kijk nergens meer van op.

Ik vraag me plotseling af: zou Ruud Gullit zijn oude vriend Nelson Mandela nog wel eens spreken…?