Ron de Integere

In een ander tijdsgewricht zou Ron Jans verzetsman zijn geworden. Nu is hij popfijnproever en voetbaltrainer met fatsoen. Bij de verkeerde club, tegenwoordig.

© ProShots

Door Menno Pot

Van hoeveel clubs heeft Leo Beenhakker onderhand gezegd dat het de allermooiste club van allemaal is?

Ik heb het hem in elk geval over Ajax, Feyenoord en Real Madrid horen beweren, en het zou mij niet verbazen als hij hetzelfde heeft gezegd over al zijn andere clubs: Cambuur, Veendam, Volendam, Grasshopper Zürich, Chivas Guadalajara, Vitesse, Istanbulspor, SV Epe, noem ze maar op.

Leo beheerst de kunst om de hele bevolking van Trinidad & Tobago te laten geloven dat hij er vroeger, toen hij als jongetje een leeg conservenblikje voor zich uit schopte in de Rotterdamse haven, al van droomde om ooit bondscoach van hún land te worden.

Hart

Ron Jans kan dat niet. Die is daar te eerlijk voor. Jans zal nooit uit zijn bek kunnen krijgen dat hij zijn huidige werkgever, SC Heerenveen, de mooiste club van Nederland vindt.

Als een verslaggever hem dat ooit vraagt, zal Ron Jans met die vriendelijke, net iets te wijd opengesperde ogen in de camera kijken en met heldere stem (kin omhoog, wenkbrauwen in jubelstand) zeggen dat zijn hart bij FC Groningen ligt, op dat ontwapenende, montere, rechtschapen toontje van hem.

Ron Jans is integer. Als hij tijdens de Duitse bezetting had geleefd, was hij in het verzet gegaan. Hij zou leider van de plaatselijke knokploeg zijn geworden. Leraar Duits. Perfecte dekmantel. En als ze hem te pakken hadden gekregen, dan hadden ze hem een week lang kapot kunnen martelen: hij zou niet zijn doorgeslagen.

Perconferentiefitties

Dat laatste weet ik zeker sinds ik Ron Jans kaarsrecht overeind zag blijven tijdens niet minder dan twee perconferentiefitties met Louis van Gaal, die destijds (2006) nog in dienst was van AZ en zich (hoewel zijn analyse meer recht deed aan de wedstrijd dan die van Jans) horkeriger en neerbuigender gedroeg dan ooit.

“Ik ben wel bescheiden, maar niet nederig,” zei Jans droogjes. Van Gaal blafte en gromde; Jans deed onverstoorbaar zijn verhaal. Hij won misschien niet de inhoudelijke discussie, maar wel de slag om de sympathie van de kijker.

Persoonlijk werd ik Ron Jans-fan toen ik hoorde dat hij een groot liefhebber en kenner van vooral Amerikaanse alternatieve popmuziek is. Ik zag ooit een filmpje waarin hij, gezeten voor zijn goed gevulde platenkast, zijn favoriete cd’s van het jaar besprak.

Hij hing zijn jaarlijstje van beste cd’s ook op in de kleedkamer van FC Groningen. Ik had de gezichten van die spelers wel eens willen zien. Nooit verder gekomen dan een concert van Marco Borsato, een avondje skihut of hiphop van Lil Wayne, en dan ineens van je trainer te horen krijgen dat je beslist de nieuwste cd’s (cd’s?) van The Magnolia Electric Co., The Drive-By Truckers, Black Mountain en Richmond Fontaine moet kopen (kopen?).

Weemoed

Volgens mij denkt Ron Jans met heel veel weemoed terug aan FC Groningen, waar nu een volstrekt kleurloze trainer genaamd Pieter Huistra (een man die nooit een opzienbarende uitspraak zal doen, over wat dan ook) voortreffelijke resultaten boekt, vooralsnog beter dan Jans in zijn laatste Groningen-seizoen en in elk geval veel beter dan Jans nu, met Heerenveen.

Ron Jans werd zondag, voorafgaand aan Groningen – Heerenveen, niet uitgefloten vanwege zijn overstap naar de Friese aartsvijand. Nee, hij kreeg applaus, schouderklopjes, cadeaus en mocht door een haag van dankbare Groningen-fans naar de ingang van de Euroborg wandelen.

Ruil

Wat zou hij gedacht hebben? Ik vermoed: “Hier ben ik dan, terug bij de club van mijn hart, in de stad van de Vera-club, de stad van puike platenzaken als Plato, Elpee en Platenworm... Het enige popconcert van enige betekenis dat jaarlijks in Heerenveen plaatsvindt, is dat van Guus Meeuwis, op het veld van het stadion waar mijn ploeg maar niet overtuigend wil voetballen. Ik heb een fout gemaakt.”

Sommige dingen hóren gewoon niet. Johan Cruijff bij Feyenoord, Wim Jansen bij Ajax. Ik pleit voor een ruil: Pieter Huistra naar Heerenveen (de taal spreekt hij al), Ron Jans terug naar Groningen. Per direct.