Vlees, bloed en tape

Hij verliest weer. En hij sukkelt met zijn lichaam. Oftewel: Novak Djokovic lijkt steeds meer op de oude Novak Djokovic. Hij is weer een mens van vlees en bloed, bij elkaar gehouden door een paar rollen tape. 

© ANP

6-0 in de derde set. Een ongekende nederlaag voor Djokovic deze maand in Basel tegen Kei Nishikori. Ik zag het niet live, las het op teletekst. Wat was er gebeurd? Een typefout? Een blessure?

Later zag ik de beelden. Ja, hij had last, liet zich twee keer behandelen. Toen hij tussen twee games door van shirt verwisselde was zijn achilleshiel pijnlijk zichtbaar: dikke plakken tape om zijn schouder.

Michelinmannetje

De tape zit er het hele jaar al. Niets bijzonders dus. Hoewel, het lijkt of het steeds meer wordt. Op de schouder, op de borst, om de bovenarm, nog even en hij loopt als een Michelinmannetje over de baan.

Wat gebeurt er als je de tape lostrekt? Zwiept zijn schouder uit de kom bij de eerste fatsoenlijke forehand? Valt zijn arm eraf? Of gebeurt er helemaal niets? Ja, ook dat kan bij Djokovic. De tape als excuus voor een nederlaag.

Vogelgriep

Djokovic heeft een reputatie op dat gebied. In het verleden gaf hij geregeld partijen op, zonder dat duidelijk was wat hem mankeerde. Mankeerde hem überhaupt iets? Of was slechts een smoes voor zijn falen.

"Zijn linkerenkel, zijn rechterenkel, zijn rug, een heup, altijd heeft Novak ergens last van", zei Andy Roddick tijdens de US Open van 2008. "Of het is vogelgriep. Of SARS", ging hij spottend verder.

Ook Federer was het zat: "Het is teleurstellend dat hij zo vaak opgeeft. Je wilt dat een wedstrijd tussen twee toppers wordt afgemaakt. Tegen mij hield hij het in Monaco voor gezien vanwege keelpijn. Daar kun je over twijfelen."

Kwaal

Dit seizoen verloor Djokovic pas twee partijen. En tegen Andy Murray en Juan Martin Del Potro staakte hij de strijd bij een achterstand. Voor de kwartfinale in Parijs tegen Jo-Wilfried Tsonga ging hij helemaal niet de baan op. Hij vond het mooi geweest na de moeizame overwinning in de tweede ronde tegen Viktor Troicki. Had te veel last.

Of was hij bang om te verliezen van Tsonga? Is Djokovic door al zijn overwinningen allergisch geworden voor de bittere smaak van een nederlaag? Heeft hij last van zijn oude kwaal: liever opgeven dan verliezen.

Lucratief toetje

Ik vreesde de afgelopen week voor het bericht: Djokovic meldt zich af voor de ATP World Tour Finals. Maar gelukkig, dat bericht bleef uit. Hij is erbij. En dat terwijl zijn topvorm van de eerste acht maanden van dit jaar ontbreekt.

Ik zie hem daarom niet winnen in Londen. Nee, het lucratieve toetje gaat voorbij aan de grote schrokop van 2011. De titel is voor Federer, Nadal of Murray. En Djokovic verliest. Of hij loopt op zijn Djokovic’ geblesseerd van de baan.