Serena is een verademing
| Uitgegeven: | 24 augustus 2011 10:30 |
| Laatst gewijzigd: | 24 augustus 2011 15:12 |
Ik ben in het verleden kritisch geweest op Serena Williams. Te veel onzin, te weinig tennis en ik vond het goed dat ze eruit lag op Wimbledon. Maar met de US Open voor de deur ben ik blij dat ze erbij is in New York.
Serena is van een uitstervend soort: de toptennisster zonder Oost-Europese roots. De Belgische Justine Henin is al gestopt. Het lichaam van haar landgenote Kim Clijsters stribbelt steeds vaker tegen.
De Chinese Na Li is 29 en de Italiaanse Francesca Schiavone is met haar 31 jaar de veterane, al dan niet de tennisbejaarde van de mondiale top tien.
Voor de rest zijn het ova's, eva's en ovic'jes aan de top van het damestennis. Kvitova, Cibulkova, Pavlyuchenkova, Zvonareva, dat soort vrouwen. Zij gaan de komende jaren de prijzen verdelen.
Very happy
Begrijp me niet verkeerd. Ik heb niets tegen Oost-Europa, maar de tennissters die er vandaan komen, Maria Sjarapova uitgezonderd, zijn vaak wat bleu. Veelal groot geworden aan de hand van hun coachende vader. En meestal te slecht in Engels voor een paar verheffende quotes. Nooit doen ze gek. Nooit zeggen ze iets geks.
Voorlopig dieptepunt van de overheersing der grijze Oost-Europese tennismuisjes was de persconferentie van de Tsjechische Petra Kvitova na haar winst op Wimbledon. Ze was 'very happy' dat ze gewonnen had. Ze hoopte voor de finale al dat ze zou winnen. Dat dat gelukt was, maakte haar 'very happy'. En na het laatste punt was ze 'very happy'.
Het was suf. Het was saai. En het was bovenal niet leuk voor het tennispubliek. Zelfs Rafael Nadal moet het Engels van Kvitova met plaatsvervangende schaamte hebben aangehoord.
Rihanna
Dan toch liever Serena Williams. Er valt veel op haar aan te merken. Ze is niet altijd even serieus met haar sport bezig. Nagels lakken, kleding ontwerpen en acteren vindt ze immers ook belangrijk. En ze heeft tijd nodig voor haar nieuwe liefde: rapper Drake. U weet wel, die man die deze zomer zoenend werd gespot met de bekende zangeres Rihanna.
Maar als ze eenmaal op de baan staat, dan gebeurt er wel wat. Beschimpt, bespot of toegejuicht. Bij Williams kan het allemaal. En gebeurt het ook allemaal.
En zelfs als ze niet op de baan staat, is er nog genoeg om haar te doen. Vorig jaar zomer stapte ze in een restaurant in het glas. Ze kon er een half jaar niet door tennissen. Maar vijf dagen later op hoge hakken paraderen op haar eigen housewarming, dat was geen probleem voor Serena.
Afterparty
Toen eind februari het gedoe met de voet bijna over was, sloeg het noodlot opnieuw toe. Williams werd beroerd wakker. Niet van de drank of door slaapgebrek. Hoewel dat wel had gekund. Ze was de avond ervoor tot diep in de nacht aanwezig geweest op een afterparty van de Oscaruitreiking. Maar nee, dat was het niet. Serena had bloedklonters in haar longen.
Ze werd met spoed geopereerd aan de longembolie, vreesde zelfs even voor haar leven, maar sprak enkele dagen later alweer zelfverzekerd over een rentree op de tennisbaan. Die rentree kwam in juni. Op het toernooi van Eastbourne knokte ze zich in drie sets langs een van de vele ova's: Tsvetana Pironkova.
''Als je iets voelt, moet je onmiddellijk van de baan'', had de bezorgde moeder Williams haar vooraf ingefluisterd. Dochter Serena luisterde niet. ''Mij krijg je alleen van de baan met een hartaanval'', was haar antwoord.
Recalcitrant
Twee maanden later heeft Williams al weer twee toernooizeges op zak: Stanford en Toronto. 'Ik wil nog beter worden dan voor mijn blessures', sprak ze na haar winst in Canada. Een gedurfde uitspraak voor een tennisster van 29, die al dertien Grand Slam-titels heeft gewonnen.
Nog beter? Ik vrees dat dat haar niet zal lukken. Maar voor de titel op de US Open is ze wel goed genoeg. En dat is een goede zaak voor het damestennis. Want tussen alle suffe, saaie ova's, eva's en ovic'jes is de zelfverzekerde en recalcitrante tennisdiva een verademing.
In het NUsport-magazine is een uitgebreid verhaal te lezen over Serena Williams, waarin wordt teruggekeken op haar bewogen jaar. Het blad ligt nu in de winkels en is online tijdelijk voor slechts één euro bestelbaar.
| © NUsport/Rypke Bakker |
|
|
|
Stel je vraag over dit onderwerp |
- Het mooiste juichen
- Mission impossible
- Mazzelaars
- Nooit meer de beste
- Caribisch cadeautje
- Wat nou crisis!?!
- Dag Kimmeke!
- Andy Lendl
- Via het afvoerputje
- Afgepeigerd
- Vlees, bloed en tape
- K*tblessures
- Geen Van Basten, logisch!
- Londen is heel ver weg
- De ingewikkelde weg naar Londen
- Voorspelbaar spektakel
- Dak erop en tennissen
- Stille doorbraak van een ijskonijn
- Serena is een verademing
- De keerzijde van het succes
- Andy de oorwurm
- Vriend van Djoker, niet van Hewitt
- Goed dat Serena eruit ligt
- De onderbroek van Hantuchova
- Geen gepiel meer aan het racket
- Het waren er veertig geweest als…
- Op tijd weer weg
- De Bakker zoekt een coach
- Alsjeblieft, nog één keer
- Nu even over tennis
- Niet meer doen Caroline
- 'Deze hebben meer diamanten'
- Veertien Russinnen en een Rus
- Superjoden?
- Omdat het nooit gek genoeg is
- De Boem Boem Bijlmer Boy
- Epke is een stripheld
- Van hofnar tot koning
- Let op je gewicht
- Stop de Barça-polonaise
- Terug naar die goede oude tijd
- Bierbuiken, sigaretten en Oranje
- Er was even niets beters
- Tennisbejaarden
- Wachten op Indy
| Rypke Bakker |
|
![]() |
Benjamin van de redactie. Dacht ooit aan een carrière als voetbalprof, maar kwam vooralsnog niet verder dan een basisplaats bij Voorschoten´97 6. Schreef op zijn negende een schoolschrift vol over het Nederlands Elftal. Zag Krajicek Wimbledon winnen en raakte verknocht aan tennis. Studeerde politicologie en journalistiek in Leiden. Is nu algemeen verslaggever van NUsport. Actief op Twitter. |
| Sander van Hal |
|
![]() |
Feyenoord-watcher van NUsport. Stuurt zijn auto vanuit standplaats Amersfoort ook geregeld richting andere eredivisieclubs en Jong Oranje. Graaft graag in de zielenroerselen en herinneringen van spelers. Zelf linkspoot met klassiek verhaal. Droomde van een bestaan als prof, bleek bij lange na niet goed genoeg en besloot daarom maar journalist te worden. Bazuint nu overal rond dat zoon Lars alles in zich heeft om wél uit te groeien tot een topspits. |
| Jasper Boks |
|
![]() |
Algemeen verslaggever en chef van het magazine NUsport. 'Als je niks kunt, kun je altijd nog sportjournalist worden', werd hem ooit verteld. Dat kwam goed uit. Volgt tennissers, olympiërs en wat er zoal nog meer rondloopt met een sportverleden. Heeft een voorliefde voor verhalen met moeilijke, maar spraakmakende sporters als Ivanisevic, Safin en Tyson. Is trots op zijn Texelse roots. Ondergaat grappen over schapen en zijn achtergrond als eilander op de redactie gelaten. |
| Rogier van 't Hek |
|
![]() |
Hoofdredacteur van NUsport. Sportliefhebber, geboren met een hockeystick in de hand. Is nog altijd boos op zijn vader omdat die hem als vijfjarige in 1978 vlak voor de WK-finale naar bed stuurde. Daar heeft zelfs de wereldtitel die hij als bankzitter met de Oranjehockeyers veroverde, niets aan kunnen veranderen. Mooiste tribuneherinnering: het afscheidsduel van Van Hanegem, het duel waarin Cruijff De Kuip stil speelde. Op de voet gevolgd door de gouden plak van Timmertje in Turijn. Actief op Twitter. |
| Remco Regterschot |
|
![]() |
Volgde voor Nieuwe Revu, Sportweek en NUsport achtereenvolgens Ajax (CL-winst 1995, landstitels 1995, 1996), Feyenoord (titel 1999, UEFA Cup 2002), PSV (titels 2003, 2005, 2006, 2007), AZ (titel 2009) en FC Twente (titel 2010). Sinds 2008 volgt hij ook het schaatsen. Persoonlijke hoogtepunten: 2,5 seizoenen Zwolsche Boys (type Youri Mulder), 2 goals namens Feyenoordpers tegen Newcastle en een compliment van Hiddink: 'Heb wel eens een mindere trap gezien'. Actief op Twitter. |
| Bart Vlietstra |
|
![]() |
Voetbalverslaggever van NUsport. Volgt Ajax en Oranje. Heeft een voorliefde voor verhalen over ongrijpbare paradijsvogels als Luis Suarez, Paul Gascoigne, Royston Drenthe en Leonardo. Kan hen ook verdienstelijk imiteren. Speelt alleen nog in de zaal. Valt af en toe in bij het 'sterrenteam' van Hugo Borst en Sander de Kramer en deed eenmalig mee bij de Hollywood All Stars van acteur/oud-schopper Vinnie Jones. Loopt het liefst hooghoudend over de redactie. Actief op Twitter. |
| Nando Boers |
|
![]() |
Volgt hoofdzakelijk schaatsen en wielrennen voor NUsport. Vindt tóch Parijs-Roubaix de mooiste klassieker. Schreef verschillende sportboeken. Was ooit ook hoofdredacteur van Formule 1 RaceReport en zag de laatste vier Grands Prix van Zandvoort als jongetje, zittend in de duinen. Debuteerde in 1997 op de sportredactie van het Haarlems Dagblad. Actief op Twitter. |
| Daan Dekker |
|
![]() |
Het liefst zou hij door de hoofdredactie van NUsport naar Barcelona worden gestuurd om de wonderploeg van Pep Guardiola een jaar te volgen. Of twee jaar. Met PSV toont hij zich echter tevreden. Zijn voetbalcarrière begon ooit veelbelovend op het veld bij Bunnik 73, maar eindigde met een 10-0 nederlaag in de zaal. Zijn vriendenteam werd per direct opgeheven. Onlangs had hij een pijnlijke flashback tijdens PSV-Feyenoord. |
| Daan Smink |
|
![]() |
Volgt voor de site van NUsport meerdere sporten, maar met name voetbal. Heeft gemerkt dat je ook fan van een speler kunt worden zonder hem zelf te hebben meegemaakt. Zodra de tijdmachine uitgevonden is, gaat hij bij álle wedstrijden van Garrincha kijken. Bezoekt voor NUsport veel eredivisieduels en probeert dat wanhopig te combineren met spelen in zijn eigen elftal. Want zelf voetballen blijft het allermooiste op aarde. Actief op Twitter. |
| Edwin Struis |
|
![]() |
Voetbalverslaggever van NUsport. Schopte het zelf tot het hoogste jeugdteam van HFC Haarlem, probeert nu te leven zonder zijn geliefde Roodblauwe Leeuwen. Is voor NUsport vaak van huis en toont daarbij een lichte voorkeur voor derby's. Bezocht al burenruzies in Glasgow, Edinburgh, Madrid, Istanboel, Hamburg, Moskou, Manchester, Milaan en Krakau en kijkt uit naar de dag dat hij bij River Plate - Boca zit. Is groot liefhebber van Laurel & Hardy. Actief op Twitter. |









