Rypke Bakker

Geen gepiel meer aan het racket

Uitgegeven:	24 juni 2011 08:06
Laatst gewijzigd:	24 juni 2011 08:06

Hij verloor een slopend gevecht met 3-2 van Robin Söderling. Exit Lleyton Hewitt. Inpakken en naar huis. Voor het eerst in mijn leven vond ik dat een klein beetje jammer.

Negen jaar geleden maakte hij me gek. Kwartfinale Wimbledon, Sjeng Schalken was de tegenstander. Hewitt viel niet aan. Nee, hij bleef de ballen maar terugmeppen. Net zo lang tot Schalken de bal in het net sloeg. Om vervolgens heel hard ‘Come on!’ te roepen.

Maar het ergste was dat verschrikkelijke gepiel aan dat racket. Na ieder punt pulkte Hewitt aan zijn snaren. Niet dat er ook maar eentje scheef zat.

Nee, het was niets anders dan een neurotische tik. Ergens in de vierde set kon ik het niet meer aanzien. Na elk punt sloot ik een paar seconden mijn ogen.

Hewitt won die kwartfinale in vijf sets en pakte een paar dagen later ook de titel. Hij was op dat moment al nummer één van de wereld. Mijn minst favoriete tennisser was de beste van allemaal.

Spugen

Ik ben niet de enige die geen liefhebber is van de Australische terriër. Zijn gedrag op de baan maakt hem niet geliefd. Zo maakte hij ooit een scheidsrechter uit voor spastisch persoon.

En in een partij tegen James Blake vroeg hij of een donkere lijnrechter vervangen kon worden. "Kijk naar hem en naar Blake en zeg me wat de gelijkenis is", foeterde Hewitt.

Op de Australian Open van 2005 juichte hij uitbundig na een onnodige fout van Juan Ignacio Chela. De Argentijn wilde wraak. Bij een kantwissel spuugde hij richting Hewitt.

Een Australische krant steunde de actie van Chela en schreef: "Had hij hem maar geraakt." Een jaar later werd Hewitt door het tijdschrift GQ genomineerd als één van de tien meest gehate atleten ter wereld.

Pielen

De beste is Hewitt allang niet meer. Sterker, hij behoort niet eens meer tot de subtop. Hewitt is op leeftijd (30) en door blessures teruggeworpen naar de 130ste plek op de wereldranglijst. Hij is nog altijd een vechtjas, maar vecht de laatste maanden vooral tegen zijn eigen lichaam.

Misschien was dit wel zijn laatste Wimbledon. Met dat idee in mijn achterhoofd nam ik donderdag plaats op de tribune van het Centre Court voor zijn partij tegen Söderling. Klaar om me kapot te ergeren, maar wonder boven wonder viel dat wel mee.

Orde op zaken

Neurotisch pielen aan zijn snaren doet hij niet meer. En omdat zijn Zweedse tegenstander ook niet de meest sympathieke uitstraling heeft, gunde ik hem stiekem de winst.

Hewitt streed voor elke bal, kwam 2-0 voor in sets, maar uiteindelijk stelde Söderling orde op zaken. Einde toernooi voor Hewitt. Zoals ook het einde van zijn carrière nadert. Jammer, net nu ik hem een heel klein beetje aardig begin te vinden.

Reageer: Deel dit artikel via:

Volgende artikel Vorige artikel

Mail/tip de redactie	Foto bij dit bericht? Stuur hem op!
Zoek nieuws over dit onderwerp	Afdrukken
Stel je vraag over dit onderwerp

Rypke Bakker
	Benjamin van de redactie. Dacht ooit aan een carrière als voetbalprof, maar kwam vooralsnog niet verder dan een basisplaats bij Voorschoten´97 6. Schreef op zijn negende een schoolschrift vol over het Nederlands Elftal. Zag Krajicek Wimbledon winnen en raakte verknocht aan tennis. Studeerde politicologie en journalistiek in Leiden. Is nu algemeen verslaggever van NUsport. Actief op Twitter.

Sander van Hal

Feyenoord-watcher van NUsport. Stuurt zijn auto vanuit standplaats Amersfoort ook geregeld richting andere eredivisieclubs en Jong Oranje. Graaft graag in de zielenroerselen en herinneringen van spelers. Zelf linkspoot met klassiek verhaal. Droomde van een bestaan als prof, bleek bij lange na niet goed genoeg en besloot daarom maar journalist te worden. Bazuint nu overal rond dat zoon Lars alles in zich heeft om wél uit te groeien tot een topspits.

Jasper Boks

Algemeen verslaggever en chef van het magazine NUsport. 'Als je niks kunt, kun je altijd nog sportjournalist worden', werd hem ooit verteld. Dat kwam goed uit. Volgt tennissers, olympiërs en wat er zoal nog meer rondloopt met een sportverleden. Heeft een voorliefde voor verhalen met moeilijke, maar spraakmakende sporters als Ivanisevic, Safin en Tyson. Is trots op zijn Texelse roots. Ondergaat grappen over schapen en zijn achtergrond als eilander op de redactie gelaten.

Rogier van 't Hek

Hoofdredacteur van NUsport. Sportliefhebber, geboren met een hockeystick in de hand. Is nog altijd boos op zijn vader omdat die hem als vijfjarige in 1978 vlak voor de WK-finale naar bed stuurde. Daar heeft zelfs de wereldtitel die hij als bankzitter met de Oranjehockeyers veroverde, niets aan kunnen veranderen. Mooiste tribuneherinnering: het afscheidsduel van Van Hanegem, het duel waarin Cruijff De Kuip stil speelde. Op de voet gevolgd door de gouden plak van Timmertje in Turijn. Actief op Twitter.

Remco Regterschot

Volgde voor Nieuwe Revu, Sportweek en NUsport achtereenvolgens Ajax (CL-winst 1995, landstitels 1995, 1996), Feyenoord (titel 1999, UEFA Cup 2002), PSV (titels 2003, 2005, 2006, 2007), AZ (titel 2009) en FC Twente (titel 2010). Sinds 2008 volgt hij ook het schaatsen. Persoonlijke hoogtepunten: 2,5 seizoenen Zwolsche Boys (type Youri Mulder), 2 goals namens Feyenoordpers tegen Newcastle en een compliment van Hiddink: 'Heb wel eens een mindere trap gezien'. Actief op Twitter.

Bart Vlietstra

Voetbalverslaggever van NUsport. Volgt Ajax en Oranje. Heeft een voorliefde voor verhalen over ongrijpbare paradijsvogels als Luis Suarez, Paul Gascoigne, Royston Drenthe en Leonardo. Kan hen ook verdienstelijk imiteren. Speelt alleen nog in de zaal. Valt af en toe in bij het 'sterrenteam' van Hugo Borst en Sander de Kramer en deed eenmalig mee bij de Hollywood All Stars van acteur/oud-schopper Vinnie Jones. Loopt het liefst hooghoudend over de redactie. Actief op Twitter.

Nando Boers
	Volgt hoofdzakelijk schaatsen en wielrennen voor NUsport. Vindt tóch Parijs-Roubaix de mooiste klassieker. Schreef verschillende sportboeken. Was ooit ook hoofdredacteur van Formule 1 RaceReport en zag de laatste vier Grands Prix van Zandvoort als jongetje, zittend in de duinen. Debuteerde in 1997 op de sportredactie van het Haarlems Dagblad. Actief op Twitter.

Daan Dekker

Het liefst zou hij door de hoofdredactie van NUsport naar Barcelona worden gestuurd om de wonderploeg van Pep Guardiola een jaar te volgen. Of twee jaar. Met PSV toont hij zich echter tevreden. Zijn voetbalcarrière begon ooit veelbelovend op het veld bij Bunnik 73, maar eindigde met een 10-0 nederlaag in de zaal. Zijn vriendenteam werd per direct opgeheven. Onlangs had hij een pijnlijke flashback tijdens PSV-Feyenoord.

Daan Smink

Volgt voor de site van NUsport meerdere sporten, maar met name voetbal. Heeft gemerkt dat je ook fan van een speler kunt worden zonder hem zelf te hebben meegemaakt. Zodra de tijdmachine uitgevonden is, gaat hij bij álle wedstrijden van Garrincha kijken. Bezoekt voor NUsport veel eredivisieduels en probeert dat wanhopig te combineren met spelen in zijn eigen elftal. Want zelf voetballen blijft het allermooiste op aarde. Actief op Twitter.

Edwin Struis

Voetbalverslaggever van NUsport. Schopte het zelf tot het hoogste jeugdteam van HFC Haarlem, probeert nu te leven zonder zijn geliefde Roodblauwe Leeuwen. Is voor NUsport vaak van huis en toont daarbij een lichte voorkeur voor derby's. Bezocht al burenruzies in Glasgow, Edinburgh, Madrid, Istanboel, Hamburg, Moskou, Manchester, Milaan en Krakau en kijkt uit naar de dag dat hij bij River Plate - Boca zit. Is groot liefhebber van Laurel & Hardy. Actief op Twitter.