Er was even niets beters

Hij steeg in een jaar tijd van de 441e naar de 157e plek op de wereldranglijst en in januari kreeg hij setpoints tegen niemand minder dan Roger Federer.

© ProShots

Het gaat snel met Thomas Schoorel. Donderdag volgde een nieuw hoogtepuntje. De jonge Amsterdammer werd geselecteerd voor het Daviscup-duel in en tegen Oekraïne.

Het wordt voor Schoorel een trip van trainen en aanmoedigen. Veel kans op speeltijd heeft hij immers niet. Thiemo de Bakker en Robin Haase zijn de beste opties voor de enkel, Jesse Huta Galung en Igor Sijsling staan er beter op voor de dubbel.

157, nog niet zo lang geleden was je met zo’n ranking kopman van Nederland. Tegenwoordig ben je met de 157e stek het vijfde wiel aan de wagen. Blijkbaar gaat het goed met het vaderlandse tennis. Op zijn minst ietsje beter.

Oude man

Jarenlang was het behelpen met het Nederlandse Daviscup-team. Sjeng Schalken en John van Lottum waren gestopt, Martin Verkerk structureel geblesseerd en Peter Wessels kon slechts sporadisch worden opgelapt voor een weekendje landentennis.

Bij gebrek aan dubbelaars viel men terug op een oude man. Paul Haarhuis, 39 jaar, niet fit en eigenlijk al gestopt, moest in 2005 opdraven voor de interland tegen Slowakije. Er was niets anders.

Cannabis

Aan zijn zijde stond Melle van Gemerden (foto). Kent u hem nog? Aanvankelijk haalde deze eendagsvlieg alleen de krant vanwege cannabisgebruik, maar halverwege het decennium waren ook zijn tennisprestaties voor heel even nieuws.

Van Gemerden bereikte de tweede ronde op Wimbledon, haalde de 100e plek op de ranking om vervolgens snel terug te zakken in de anonimiteit.

Matwé Middelkoop haalde niet eens de eerste ronde op een grandslam. Al jaren bungelt hij ergens rond de 300e plaats op de wereldranglijst.

Zijn grootste successen vierde hij op onderbezette future-toernooien in Rwanda, Oeganda en Soedan. Toch mocht ook hij, er was even niet beters, debuteren in de Daviscup. Maart 2009, in en tegen Argentinië.

Bos wortelen

Haase en De Bakker waren er toen al langer bij. Jochies waren het toen ze voor het eerst de baan op werden gestuurd in een hal vol bierdrinkende studenten met een bos wortelen op hun kop. Niet dat ze er al klaar voor waren, nee, er waren geen betere, volwassen alternatieven.

Maar kleine jongetjes worden groot. Gelukkig maar. Haase en de Bakker staan inmiddels rond de top vijftig van de wereld. Daarachter staan Sijsling, Huta Galung en Schoorel. Allen relatief jong.

De komende jaren kan het daarom alleen maar vooruit met de Nederlandse Daviscup-mannen. Sterker, het moet. De potentie is er. De tijd van oude mannen, jochies, eendagsvliegen en future-toppers is definitief voorbij.